مفهوم سازی فراگیری اجتماعی مرتبط با پیاده روی، تلاشی در دستیابی به شهرهای انسانی

مقدمه:توسعه ناموزون فرم شهری در سالیان اخیر سبب تشدید مخاطرات عمده‌ای از جمله کاهش قابلیت پیاده‌روی گردیده است. کاهش قابلیت پیاده‌روی نه تنها ریشه در محیط انسان‌ساخت دارد، بلکه بصورت ساختاری دلایل غیرفیزیکی و از جمله زمینه‌های اجتماعی داشته که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. از طرف دیگر، غالب برنامه‌ریزی‌های شهری برای افراد پیاده، برای استفاده تمامی گروه‌های جامعه نبوده، به‌گونه‌ای که عدم امکان بهره‌گیری از خدمات و تسهیلات شهری برای همگان، منجر به تقویت طرد اجتماعی گردیده است. این پژوهش از نظر هدف و نوع آن، از نوع تحقیقات کاربردی است. از نظر روش، پژوهش کمی و توصیفی-تحلیلی است. در این مقاله با استفاده از روش دلفی دومرحله‌ای و نظرخواهی خبرگان، ابعاد و عوامل اجتماعی مرتبط با پیاده‌روی شناسایی و پس از آن میزان اثرگذاری هر عامل بر فراگیری اجتماعی با استفاده از تحلیل‌های آماری در نرم‌افزار spss تعیین شده است (n=28). مطابق با آزمون فریدمن، در بعد اجتماعی پیاده‌مداری، تمایلات افراد و نگرش‌های افراد با ضرایب رتبه‌ای 7.71 و 6.74 دارای درجه اهمیت بالایی هستند. همچنین، دسترسی فراگیر، برابری و شمول و تحرک-پذیری و حضور با ضرایب رتبه‌ای 4.40 و 4.36 و 4.30 از درجه اهمیت بالایی برخوردار بوده‌اند (05/.>p). با این وصف، مفهوم فراگیری اجتماعی مرتبط با پیاده‌روی به‌عنوان مفهومی نوین در دستیابی به شهرهای انسانی معرفی شده است.نتایج تحقیق نشان می‌دهد، توجه به تمایلات و نگرش‌های افراد می‌تواند اثرات مثبتی در بهبود دسترسی فراگیر، تحرک‌پذیری، حق انتخاب، تعامل و مشارکت شهروندان و در نهایت، دستیابی به wrsi قلمداد ‌گردد. در زمینه فراگیری اجتماعی، توجه به دسترسی فراگیر و برابری و شمول در طرح‌های توسعه شهری از درجه اهمیت بالاتری برخوردار است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، توجه به زمینه‌های اجتماعی انتخاب شیوه پیاده‌روی بتواند بواسطه تشویق تمامی گروه‌ها و افراد به حضور فعال در جامعه و تقویت مشارکت و تعاملات شهروندی، محرک فراگیری اجتماعی محسوب شود.

conceptualizing walkability related social inclusion، an attempt to achieve human cities

the uneven development of the urban form in recent years has aggravated major risks، including reducing the ability to walk. on the other hand، the majority of urban planning for pedestrians was not for the use of all groups of society، so that the impossibility of using urban services and facilities for everyone has led to the strengthening of social exclusion. this research is applied research in terms of its purpose and type. in terms of method، the research is quantitative and descriptive-analytical. in this article، by using the two-stage delphi method and asking experts، the dimensions and social factors related to walking have been identified، and then the effect of each factor on social inclusion has been determined using statistical analysis in spss . according to friedman's test، people's tendencies and people's attitudes have a high degree of importance according to the respondents with ranking coefficients of 7.71 and 6.74. also، comprehensive access، equality and inclusion and mobility and presence have been highly important according to the respondents with ranking coefficients of 4.40، 4.36 and 4.30. the results of the research show that paying attention to people's desires and attitudes can have positive effects in improving inclusive access، mobility، right to choose، interaction and participation of citizens and finally، achieving wrsi. it seems that paying attention to the social aspects of walking can be considered as a stimulus for social learning by encouraging all people to be active in society.