مدیریت دانش شخصی در خود مراقبتی برای اختلال دو قطبی: یک مطالعه کیفی در خصوص دیدگاه بیماران، خانواده ها و ارائه دهندگان خدمات سلامت

زمینه. اختلال دو قطبی یک بیماری مزمن است که در آن بیمار در تمام عمر به خودمراقبتی نیاز دارد. در خودمراقبتی تجارب شخصی زیادی حاصل می شود که جمع آوری و استفاده از این تجارب در مراقبت از بیماری نقش مهمی دارد. این مطالعه برای اولین بار با رویکرد کیفی، دیدگاه ذینفعان در خصوص مدیریت دانش شخصی در اختلال دو قطبی را به اشتراک می گذارد. روش کار. پژوهش کیفی حاضر در سال 1403 در تبریز انجام شد. ابتدا به منظور تعیین تجارب خودمراقبتی در بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی، با بیماران و خانواده آن ها و پرسنل شاغل در بخش های روان پزشکی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شده و برای تحلیل داده ها از رویکرد تحلیل محتوای کیفی و نرم افزار maxqda ورژن 2020 استفاده شد. سپس جهت تعیین میزان توافق متخصصین در خصوص مولفه های مدیریت دانش شخصی خودمراقبتی بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی، از تکنیک دلفی استفاده شد. یافته ها. با کدگذاری متون مصاحبه، هفت تم و 24 طبقه استخراج شد که دو تم مربوط به بیماران بوده و عبارتند از: 1) استراتژی های آموزش به بیماران و خانواده های آنها و 2) استراتژی های افزایش تعامل بیماران در فرایند درمان. همچنین پنج تم مربوط به ارائه دهندگان خدمات سلامت بود که عبارتند از: 1) توجه به حریم شخصی گیرندگان خدمت، 2) عوامل بازدارنده در مدیریت دانش خودمراقبتی،3) درون دادهای لازم برای مدیریت دانش خودمراقبتی، 4) فرایندهای مدیریت تجربه های شخصی بیماران، و 5) فناوری اطلاعات آموزش. در مرحله دوم، 41 کد از 65 کد، در راند اول دلفی میانگین نمره بالای 5/ 7 کسب کرده و مابقی کدها وارد راند دوم دلفی شدند. بر اساس نتایج راند دوم، تنها 7 کد دارای توافق بالای 6/ 0 بودند. مابقی کدها به دلیل توافق کمتر از 6/ 0 حذف شدند. نتیجه گیری. طبق نتایج مطالعه حاضر، ارائه آموزش های حضوری به بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی و خانواده آن ها می تواند منجر به ارتقای خودمراقبتی در بیماران گردد. همچنین به اشتراک گذاری تجربیات موثق بین بیماران در فضای مجازی نیز می تواند در راستای بهبود رفتار خودمراقبتی بیماران کمک کننده باشد. علاوه بر ارائه آموزش، بهبود نگرش بیماران و خانواده آن ها نسبت به تاثیر به اشتراک گذاری تجربیات، می تواند منجر به تغییر موثر رفتار در این بیماران گردد.

personal knowledge management in self-care for individuals with bipolar disorder: a qualitative study involving patients, families, and healthcare providers

background. bipolar disorder is a chronic condition that requires lifelong self-care. many personal experiences are obtained in self-care. therefore, gathering and utilizing these experiences is crucial for managing the condition effectively. this qualitative study explores the perspective of stakeholders on personal knowledge management in the context of bipolar disorder. methods. the current qualitative study was conducted in 2024 in tabriz. first, semi-structured interviews were carried out with patients diagnosed with bipolar disorder, their families, and healthcare staff working in psychiatric departments to identify self-care experiences. the content analysis approach and maxqda software version 2020 were used for data analysis. then, the delphi technique was employed to assess the level of agreement among experts regarding the indicators of personal knowledge management for self-care among patients with bipolar disorder. results. by coding the interview transcripts, seven themes and 24 categories were identified. two of these themes pertained to patients, including: 1) educational strategies for patients and their families, and 2) strategies for enhancing patients' engagement in the treatment process. additionally, five themes related to healthcare providers were identifies: 1) attention to the privacy of service recipients, 2) barriers to self-care knowledge management, 3) essential input for self-care knowledge management, 4) processes for managing patients' personal experiences and 5) education in information technology. in the second stage, 41 out of 65 codes received an average score above 7.5 in the first round of delphi process, while the remaining codes proceeded to the second round. according to the results of the second round, only seven codes achieved an agreement above 0.6. the remaining codes were removed due to having an agreement below 0.6. conclusion. according to the results, providing face-to-face training to patients with bipolar disorder and their families can enhance patients’ self-care practices. also, sharing reliable experiences among patients via social media can enhance self-care behaviors. in addition to providing education, fostering the positive attitude among patients and their families toward the impact of sharing experiences can lead to effective behavioral changes.