ترس از عوارض جانبی اطلاعات مانعی برای تجویز اطلاعات مبتنی بر شواهد به بیمار

یکی از مهم ترین وجوه برجسته بیمار محوری در فرایند درمان و مراقبت سلامت، ارائه اطلاعات درمانی-مراقبتی مبتنی بر شواهد پزشکی به بیماران است. ارائه اطلاعات به بیمار از نظر نوع به طور کلی در دو شکل شفاهی و کتبی انجام می شود؛ اما می تواند غالب های مختلفی از مستندسازی مانند فیلم، چند رسانه ای، وب سایت، شبکه اجتماعی، ایمیل، تجویز سیستم، و مصادیق دیگر که در شکل کتبی طبقه بندی می شوند را به خود بگیرد . مروری بر مستندات موجود پژوهشی نشان می دهد رایج ترین و شایع ترین مدل ارائه اطلاعات به بیمار غالبا در فرایند آموزش بیمار اتفاق می افتد. بسیاری از مواقع آموزش بیمار در بیمارستان ها متکی بر جزوات از قبل آماده شده از اطلاعات زمینه ای مانند تعریف بیماری، نحوه استفاده از دستگاه، آماده شدن به اتاق عمل یا مراقبت بعد از ترخیص می باشد. مدل دیگر اطلاع درمانی، تجویز اطلاعات، و ارائه نسخه اطلاعاتی است که تقریبا از سال 2002 وارد ترمینولوژی پزشکی شده است. رویکرد نسبتا جدیدی که گاها زیر عنوان های مشاوره اطلاعاتی، و اطلاعات مشتریان سلامت (consumer health information) هم طبقه بندی شده است. اطلاعات درمانی می تواند به غیر از بیماران برای عموم مردم هم ارائه شود. ارائه اطلاعات درمانی به عموم مردم با عنوان ارتباط اطلاعات سلامت، آموزش سلامت عمومی، سواد سلامت، سواد اطلاعات سلامت و حتی نوعی از ترجمان دانش از طریق رسانه های جمعی و, رسانه های اجتماعی عمومی انجام می شود. قصد اطلاعات درمانی، ارائه اطلاعات هدفمند و مبتنی بر شواهد علمی-پژوهشی برای آگاهی به زبان ساده و شخصی سازی شده به بیمار، برای تغییر رفتار، کمک به ارتباط آگاهانه بیمار با درمانگر، رعایت شدن پروتکل های درمانی، درک بیماری و اعتماد به روند درمان، کنار آمدن با بیماری و شرایط درمان، مدیریت مراقبت های درمانی و مراقبتی با اطلاعات مبتنی بر شواهد می باشد. لذا انتظار می رود ارائه اطلاعات مبتنی بر شواهد به مدیریت و کنترل بیماری، پیامدهای درمانی، روابط پزشک و بیمار، و تصمیم گیری مشترک و آگاهانه کمک کند. علی رغم وجود شواهدی دال بر اثربخشی ارائه اطلاعات به بیمار، اما گاهی این نگرانی وجود دارد که اطلاعات منجر به عوارض جانبی در بیماران شوند؛ یعنی بیماران با دریافت اطلاعات یا فاش برخی اطلاعات مانند nntهای مرتبط با اثربخشی دارو و درمان ها و آگاهی بیمار از عوارض احتمالی دارو، میزان اثربخشی و ریسک درمان و فرایندهای جراحی احتمالا از ادامه درمان سرباز زنند، یا به مصرف دارو متعهد (non-adherence) نباشند و یا به عوارض روان شناختی دیگری مانند خود بیمار انگاری گرفتار شوند. در حالی که در متون مرتبط عوارضی برای تجویز و ارائه نسخه اطلاعاتی گزارش نشده است. بنابراین ارائه اطلاعات به بیمار در مشاوره های اطلاعاتی مربوط به مراقبت سلامت، تجویز اطلاعات به بیمار، بروشورهای دارویی، جزوات آموزش بیمار باید دارای چهارچوب ساختاری تعریف شده و راهنماهای استاندارد برای ارائه اطلاعات به بیمار باشند. این راهنماها مقدار و محتوا (کمیت و کیفیت) اطلاعات را باید توصیف کنند و مرز و حدود فاش حقایق و ارائه شواهد را بیان نمایند، تا ضمن اینکه حق بیمار در دسترسی به اطلاعات رعایت می شود از آسیب های روان شناختی ناشی از اطلاعات یا تاثیر نوسبو (nocebo effect) پیشگیری شود. در حال حاضر، یک چهارچوب تعریف شده برای تجویز اطلاعات، همچنین تهیه و ارائه اطلاعات مبتنی بر شواهد برای بیمار در راهنماهای بالینی و راهنماهای اطلاع رسانی پزشکی وجود ندارد. این کاستی مانعی در اجرای مشاوره اطلاعات بالینی، کتابداری بالینی، فرایند تجویز و ارائه اطلاعات به بیمار و ارتباط اطلاعات سلامت می شود. در نتیجه حق دسترسی بیمار به اطلاعات در ایران نادیده گرفته می شود. این سرمقاله با هدف باز کردن بحث ضرورت تدوین چهارچوب تجویز و ارائه اطلاعات به بیمار به عنوان یک اصل در نظام اطلاع رسانی سلامت مبتنی بر شواهد برای پیشگیری از عوارض جانبی اطلاعات نوشته شده است. این سرمقاله تاکید می کند که دسترسی به یک راهنمای راه و راهنمایی اجرایی برای تجویز و ارائه اطلاعات به بیمار می تواند شکاف بین حق بیمار به اطلاعات و ترس از بد اطلاعات و فاش خبر بد به بیمار را پر کند. در جمع بندی، نیاز به مطالعات پژوهشی ترکیبی (کمی و کیفی) مشترک بین متخصصین اطلاعات و متخصصین بالینی جهت تبیین و تدوین چهارچوب ها، استانداردهای تجویز و ارئه اطلاعات مبتنی بر شواهد به بیمار وجود دارد.

fear of information adverse effect a barrier for evidence-based information prescription to patient

one of patient-centered care's most prominent aspects is providing patients with evidence-based medical information. this information is typically delivered in two primary forms: oral and written. however, it can also encompass various types of documentation, such as films, multimedia presentations, websites, social media, emails, electronic prescriptions, and other written formats (1,2). a review of the existing research literature indicates that the most prevalent model for providing information to patients typically occurs during patient education. hospital patient education mainly depends on pre-prepared pamphlets that offer background information, including disease definitions, device usage instructions, preparation for the operating room, and post-discharge care. another approach is information therapy, which entails prescribing information. this idea has been included in medical terminology since around 2002 (3). it represents a novel approach sometimes categorized under information counseling and consumer health information. health information can be disseminated to both the general public and patients. providing health information to the general public falls under various categories, including health communication, public health education, health literacy, health information literacy, and knowledge translation through mass media and social media. information therapy aims to deliver targeted, evidence-based information to patients in clear and personalized language. this approach seeks to facilitate behavior change, enhance communication between the patient and therapist, ensure adherence to treatment protocols, foster understanding of the disease, and build trust in the treatment process. additionally, it helps patients cope with their condition and the associated treatment while effectively managing therapeutic and nursing care through evidence-based information. therefore, it is anticipated that providing evidence-based information will enhance the management and control of the disease, improve treatment outcomes, strengthen doctor-patient relationships, and facilitate shared and informed decision-making. although evidence shows that supplying information to patients is effective (4-6), some concerns exist regarding the potential adverse effects of this information on patients (7). consequently, patients may refuse to continue treatment, exhibit non-adherence to medication, or experience psychological complications such as hypochondria and health anxiety (ha), as well as somatic symptom disorder. however, the existing literature indicates no complications or side effects linked to informational prescriptions (3). therefore, providing information to patients during health consultations, including prescribing information, drug brochures, and patient education pamphlets, should adhere to a defined structural framework and standardized guidelines. by respecting the patient's right to information, this approach prevents potential psychological harm caused by misinformation or the nocebo effect (8). there is no established framework for prescribing information or preparing and delivering evidence-based information to patients within clinical guidelines and medical information protocols. this deficiency obstructs the implementation of clinical information consultations, clinical librarianship, the processes involved in prescribing and providing information to patients and health information communication. ultimately, this oversight undermines the patient's right to access information in iran. this editorial advocates for developing a structured framework for prescribing and delivering information to patients as an essential aspect of the evidence-based health information system, aiming to reduce adverse effects resulting from misinformation.