پیش بینی افسردگی در دانشجویان براساس خودشفقت‌ورزی و خودشناسی انسجامی: بررسی نقش میانجیگری فعالیت بدنی

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی افسردگی در دانشجویان براساس خودشفقت ورزی و خودشناسی انسجامی با میانجیگری فعالیت بدنی بود.روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 243 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی بک (1961)؛ مقیاس خودشفقت ورزی راس و همکاران (2011)؛ مقیاس خودشناسی قربانی و همکاران (2003) و نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) بود. تحلیل داده ها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که افسردگی در دانشجویان براساس خودشفقت ورزی با میانجیگری فعالیت بدنی پیش بینی می شود (β=−0.241, p<0.001). افسردگی در دانشجویان براساس خودشناسی انسجامی با میانجیگری فعالیت بدنی پیش بینی می شود (β=−0.183, p<0.001).نتیجه گیری: به طورکلی، نتایج نشان می‌دهد که خودشفقت‌ورزی و خودشناسی انسجامی به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق افزایش فعالیت بدنی، نقش مهمی در پیش‌بینی کاهش افسردگی دانشجویان دارند. بنابراین، تقویت این عوامل می‌تواند به عنوان راهکاری موثر در بهبود سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

predicting depression in university students based on self‑compassion and integrative self‑knowledge: the mediating role of physical activity

purpose: the present study aimed to predict depression among university students based on self‑compassion and integrative self‑knowledge, with physical activity as a mediating variable.methods: in terms of purpose, this study was applied, and in terms of methodology it employed a descriptive correlational design. the statistical population consisted of all students of the university of sistan and baluchestan. from this population, 243 students were selected using a convenience sampling method. the research instruments included the beck depression inventory (1961), the self‑compassion scale developed by raes et al. (2011), the integrative self‑knowledge scale developed by ghorbani et al. (2003), and the health‑promoting lifestyle profile developed by walker et al. (1987). data were analyzed using structural equation modeling (sem).results: the results indicated that depression among students could be predicted based on self‑compassion through the mediating role of physical activity (β=−0.241, p<0.001). furthermore, depression was predicted based on integrative self‑knowledge through the mediating role of physical activity (β=−0.183, p<0.001).conclusion: overall, the findings suggest that self‑compassion and integrative self‑knowledge play important roles in predicting lower levels of depression among students, both directly and indirectly through increased engagement in physical activity. therefore, strengthening these factors may serve as an effective strategy for improving students' mental health.