تاثیر مداخلة الگوی در حال یادگیری و خودالگودهی بر سرعت شنای کرال سینه

هدف: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه‌ تاثیر مداخله‌ الگوی درحال یادگیری وخودالگودهی بر عملکرد (سرعت) شنای کرال سینه بود.روش‌ها: 24 شناگر پسر نیمه ماهر (شنای کرال سینه)، عضو مدرسه شنا و واترپلو استان خراسان رضوی با دامنه سنی 2±10سال  به روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند، با توجه به نتایج پیش آزمون به روش بلوک بندی تصادفی در گروه های الگوی درحال یادگیری، خودالگودهی و کنترل قرار گرفتند. شش جلسه تمرین (سه جلسه در هفته) و در هر جلسه 10بار کوشش بدنی به فاصله یک دقیقه، اجرا شد. پیش آزمون و آزمون یادداری در استخر 16 متری و آزمون انتقال در استخر 33 متر انجام شد. گروه خودالگودهی، فیلم بهترین عملکرد خود را در طول تمرین با فواصل منظم می دیدند، گروه الگوی درحال یادگیری نیز بهترین فیلم یکی از همسالان خود را مشاهده می کردند، اما گروه کنترل فقط تمرین بدنی داشتند.یافته ها: نتایج نشان داد هر سه گروه از پیش‌آزمون تا مراحل یادداری و انتقال بهبود عملکرد داشتند، اما تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد. به عبارت دیگر، استفاده از خودالگودهی و مدل یادگیری نسبت به تمرین بدنی به تنهایی تاثیر معناداری بر افزایش سرعت شنای کرال سینه نداشت.نتیجه گیری: به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد در شناگران کم‌سن و نیمه‌ماهر، تمرین بدنی ساختارمند می‌تواند به تنهایی موجب بهبود عملکرد شود و افزودن روش‌های یادگیری مشاهده‌ای الزاماً مزیت بیشتری ایجاد نمی‌کند. این موضوع احتمالاً به محدودیت‌های رشدی در پردازش اطلاعات مشاهده‌ای در این گروه سنی مرتبط است.

effect of the interference learning model and self as a model on crawl swimming speed

purpose: this study aimed to compare the effects of two observational learning strategies—a peer learning model and positive self-review (self-modeling)—on the front crawl swimming speed of semi-skilled boy swimmers.methods: twenty-four semi-skilled boys (aged 10 ± 2 years) were selected via convenience sampling and randomly assigned to three groups (n = 8 per group): self-modeling, peer learning model, and a physical practice-only control group. the intervention consisted of six training sessions (10 trials per session). the self-modeling group viewed videos of their own best previous performances, while the learning-model group observed the best performance of a peer. the control group performed physical practice without any video intervention. swimming speed was measured during pretest, retention (48 hours post-intervention), and transfer (33-meter distance) phases. data were analyzed using repeated-measures anova.results: descriptive statistics showed a reduction in swimming times across all three groups from pretest to the retention and transfer phases. however, the repeated-measures anova indicated no statistically significant differences between the groups (f(4,42)=0.429,p>0.05,η2=0.039f(4, 42) = 0.429, p > 0.05, eta^2 = 0.039f(4,42)=0.429,p>0.05,η2=0.039). while all groups improved their performance over time, neither self-modeling nor the peer learning model provided a significant advantage over physical practice alone.conclusion: the findings suggest that for young, semi-skilled swimmers, the addition of observational learning interventions does not significantly enhance swimming speed beyond the gains achieved through structured physical practice. this may be due to developmental constraints in processing complex observational information at this age. coaches should prioritize well-structured physical training for this demographic.