اثربخشی ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و درمان فعال‌سازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان دارای افسردگی

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین تفاوت اثربخشی ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و درمان فعال سازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان دارای افسردگی بود.روش‌ها: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد واحد نائین بود که از میان آنها 60 نفر براساس خط برش پرسشنامه افسردگی بک و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان در هر سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری به نیمرخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر پاسخ دادند. گروه های آزمایش 8 جلسه درمان ذهن آگاهی، 10 جلسه معنادرمانی و 10 جلسه فعال سازی رفتاری را دریافت کردند. جهت تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار spss نسخه 23 استفاده شد.یافته‌ها: در پژوهش حاضر هر سه مداخله درمان ذهن آگاهی، معنادرمانی و درمان فعال‌سازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان افسرده اثربخش بودند (0.001=p). همچنین مقایسه گروه ذهن‌آگاهی با معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری معنادار بود (0.001=p) که بیانگر تفاوت الگوی تغییرات توجه بین این مداخلات است. در مقابل، مقایسه گروه معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری تفاوت معناداری نشان نداد (0.342=p).نتیجه گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات روان‌شناختی به‌ویژه درمان ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری می‌توانند از طریق بهبود فرایندهای شناختی و انگیزشی، زمینه افزایش مشارکت افراد در فعالیت‌های بدنی را فراهم کنند. بنابراین به کارگیری این رویکردهای درمانی در برنامه‌های مداخله‌ای و کارگاه‌های آموزشی در مراکز مشاوره و محیط‌های دانشگاهی می‌تواند به ارتقای فعالیت بدنی و بهبود سلامت روان دانشجویان کمک کند.

effectiveness of mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation therapy on physical activity among depressed university students

purpose: the present study aimed to determine the differences in the effectiveness of mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation therapy on physical activity among depressed university students.methods: this research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest–follow‑up and a control group. the statistical population consisted of undergraduate students of islamic azad university, naein branch, in 2024. from this population, 60 students were selected using convenience sampling based on the cutoff score of the beck depression inventory. participants completed the walker health‑promoting lifestyle profile (hplp) in the pretest, posttest, and follow‑up stages. the experimental groups received 8 sessions of mindfulness therapy, 10 sessions of logotherapy, and 10 sessions of behavioral activation therapy. data were analyzed using repeated measures analysis of variance (anova) with spss version 23.results: the findings indicated that all three interventions—mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation therapy—had a significant effect on the physical activity of depressed students (p < 0.001).conclusion: these findings suggest that psychological interventions, particularly mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation, can enhance individuals' engagement in physical activity by improving cognitive and motivational processes. therefore, implementing these therapeutic approaches in intervention programs and educational workshops in counseling centers and university settings may contribute to increasing physical activity and improving students' mental health.