ارائه مدل ساختاری پیش‌بینی درگیری تحصیلی براساس خودتنظیمی و حمایت اجتماعی ادراک شده: نقش میانجیگر تنیدگی تحصیلی در دانش آموزان

مقدمه: با توجه به اهمیت درگیری تحصیلی در موفقیت دانش‌آموزان، برخی صاحب نظران در حوزه روانشناسی تربیتی به تبیین این سازه پرداخته اند.هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه مدل ساختاری پیش‌بینی درگیری تحصیلی بر اساس خودتنظیمی و حمایت اجتماعی ادراک شده با میانجیگری تنیدگی تحصیلی بود.روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بود که از میان آنها 407 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه درگیری تحصیلی، پرسشنامه خودتنظیمی، مقیاس چندوجهی حمایت اجتماعی ادراک شده و مقیاس تنیدگی تحصیلی برای نوجوانان بود. داده ها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.یافته‌ ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ضرایب مسیر غیرمستقیم بین حمایت اجتماعی ادراک شده (0.01> p، 0.115=β) و خودتنظیمی (0.01> p، 0.140=β) با درگیری تحصیلی با میانجیگری استرس تحصیلی در سطح 0.01 مثبت و معنادار بودند.نتیجه ‌گیری: درگیری تحصیلی براساس خودتنظیمی و حمایت اجتماعی ادراک شده با میانجیگری تنیدگی تحصیلی در دانش آموزان پیش بینی می شود. پیشنهاد می شود ضمن توجه به سایر عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی، با آگاهی رسانی به والدین، معلمین و مربیان از طریق مدارس، کارگاه ها، رسانه ها، آنان را در فراهم آوردن محیط های حمایتی مناسب یاری کرد.

presenting a structural model for predicting academic engagement based on self-regulation and perceived social support: the mediating role of educational stress in students

introduction: considering the importance of academic engagement in students’ success, some experts in educational psychology have explained this structure.aim: the present study aimed to provide a structural model for predicting academic engagement based on self-regulation and perceived social support with the mediation of educational stress.methods: the research method was of the descriptive correlational type. the statistical population of this research included second-year high school students in tehran in the academic year 2021-2022, from which 407 people were selected by random cluster sampling. the research tools included an academic engagement questionnaire, a self-regulation questionnaire, a perceived social support multifaceted scale, and an educational stress scale for adolescents. the data were analyzed using the structural equation modeling method. results: the results of the present study showed that the indirect path coefficients between perceived social support (p<0.01, β=0.115) and self-regulation (p < 0.01, β = 0.140) with academic engagement with the mediation of educational stress were positive and significant at the 0.01 level. conclusion: academic engagement is predicted based on self-regulation and perceived social support with the mediation of academic stress in students. it is suggested to pay attention to other factors affecting academic performance, by informing parents, teachers and trainers through schools, workshops, media, and help them in providing suitable supportive environments to reduce academic stress and increase students’ self-regulation.