enhancing efl learners’ pragmatic performance: the case of suggestions

The present study aimed to explore whether iranian english as a foreign language (efl) learners' pragmatic performances of making suggestions improve after receiving discourse completion task (dct) and role-play with discussion. one hundred twenty intermediate iranian efl learners whose scores ranged between 41 and 59 at the oxford proficiency test were selected for participation in the study from several iranian language schools through convenience sampling. they were assigned to the control group receiving no treatment and discourse completion group, and role plays with the discussion group. before the treatments, the experimental groups received instruction of the exemplar forms, conversational practice, and performance on suggested activities in the book function. after the familiarity of the participants with various suggestion forms and their appropriate use, the first experimental group was provided with a discourse completion task and the second one received role play with discussion. the learners were provided with an explicit explanation of formality, status as socio-pragmatic factors influencing the selection of appropriate suggestion forms. then, they were supposed to act out the scenarios and discussed and evaluated the appropriateness of the responses. after the two treatments, the participants took a post-test with 4 sample conversations. the findings were indicative of the effectiveness of the two treatments. the conclusion drawn from the results was that efl learners could benefit from pragmatic instruction via pragmatic awareness-raising tasks in their pragmatic performance.

عملکرد زبان آموزان انگلیسی ایرانی به عنوان زبان خارجی (EFL) در بیان پیشنهاد پس از آموزش بواسطه تکلیف تکمیل گفتمان

vمطالعه حاضر با هدف بررسی اینکه آیا عملکرد زبان آموزان انگلیسی ایرانی به عنوان زبان خارجی (EFL) در بیان پیشنهاد پس از آموزش بواسطه تکلیف تکمیل گفتمان (discourse completion task) و ایفای نقش در قالب بحث گروهی (role play with discussion) پیشرفت می نماید یا خیر. یکصد و بیست زبان آموز ایرانی در سطح متوسط که نمرات آنها در آزمون مهارت آکسفورد بین 41 تا 59 بود، از چندین آموزشگاه زبان ایرانی به روش نمونه گیری راحت برای شرکت در این تحقیق انتخاب شدند. شرکت کنندگان به دو گروه گواه و گروه تکمیل گفتمان و ایفای نقش در قالب بحث گروهی قرار گرفتند. قبل از اجرای دو روش آموزشی، گروه‌های تجربی در خصوص فرم‌های نمونه، تمرین مکالمه و اجرای فعالیت‌های پیشنهادی در کتاب «Function» آموزش دیدند. پس از آشنایی شرکت‌کنندگان با فرم‌های مختلف برای بیان پیشنهاد و استفاده مناسب آن‌ها، به گروه تجربی اول، تکلیف تکمیل گفتمان، و به گروه دوم، ایفای نقش در قالب بحث گروهی ارائه گردید. به فراگیران توضیح صریح رسمیت، موقعیت به عنوان عوامل اجتماعیکابردی مؤثر در انتخاب فرم های مناسب برای بیان پیشنهاد به وضوح توضیح داده شد. در وحله بعد، بنا بود فراگیران سناریوها را اجرا کنند و مناسب بودن پاسخ ها را مورد بحث و ارزیابی قرار دادند. پس از اجرای دو روش آموزشی، شرکت کنندگان پس از آموزش در یک آزمون متشکل از 4 نمونه مکالمه شرکت کردند. یافته ها حاکی از اثربخشی دو روش آموزشی بود. نتیجه گیری از یافتهها این بود که فراگیران زبان انگلیسی می توانند از آموزش از طریق تکالیف افزایش آگاهی از کاربرد زبان در عملکردشان در حوزه کاربرد زبان بهره مند شوند.