تاثیر الگوهای دورپیوند اقیانوس آرام بر رطوبت نسبی سواحل جنوبی ایران

این پژوهش، ارتباط بین رطوبت نسبی در ایستگاه‌های واقع در جلگه‌ها و سواحل جنوبی ایران با الگوهای اقیانوس آرام را بررسی می‌کند. با استفاده از روش‌های آماری شامل تحلیل همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس رگرسیون و رگرسیون پس‌رونده، داده‌های 25 ایستگاه سینوپتیک و 14 الگوی پیوند از دور اقیانوس آرام تحلیل شدند. نتایج نشان داد که در مقیاس منطقه‌ای بیشترین همبستگی بین الگوهای اقیانوس آرام و رطوبت نسبی سواحل جنوبی ایران به ترتیب با الگوی soi (75/0) و الگوهای tropical sst، pdo، pwarmpool (7/0) مشاهده شد. این الگوها توانستند تغییرات رطوبت نسبی را در ایستگاه‌های کنگان جم (91 درصد) و بندر ماهشهر (90 درصد) با دقت زیادی تبیین کنند. همچنین، همبستگی چندگانه و ضرایب تبیین برای ایستگاه‌های میناب (84 درصد)، بندر جاسک (80 درصد)، امیدیه (77 درصد)، بندر لنگه (74 درصد)، بوشهر (73 درصد)، آبادان (66 درصد)، بندرعباس (61 درصد) و چابهار (46 درصد) محاسبه شد. این تفاوت‌ها نشان‌دهنده تاثیرپذیری متفاوت مناطق از الگوهای اقلیمی است. بر اساس مدل‌های رگرسیون چندمتغیره ارتباط بین الگوهای soi، nino3.4،  ensoو tni و سپس الگوهای pwpool و whwp با رطوبت نسبی قوی‌تر است. یافته‌ها بیانگر آن است که الگوهای اقیانوس آرام در تبیین تغییرات رطوبت نسبی کارایی مناسبی دارند. این پژوهش بر اهمیت مطالعه الگوهای پیوند از دور در تحلیل تغییرات اقلیمی منطقه‌ای تاکید کرده و نشان می‌دهد که این الگوها می‌توانند به‌عنوان ابزاری موثر در پیش‌بینی و مدیریت ریسک‌های اقلیمی استفاده شوند.

the effect of pacific ocean teleconnection patterns on relative humidity along the southern coasts of iran

this study examines the relationship between relative humidity at stations located in the plains and along the southern coasts of iran and pacific ocean teleconnection patterns. using statistical methods—including pearson correlation analysis, analysis of variance, and backward regression—data from 25 synoptic stations and 14 pacific ocean teleconnection indices were analyzed. the results revealed that, at the regional scale, the strongest correlations between pacific ocean patterns and relative humidity along iran’s southern coasts were observed with the soi pattern (-0.75), followed by the tropical sst, pdo, and pwarmpool patterns (0.7). these patterns explained relative humidity variations at kangan-e-jam (91%) and bandar mahshahr (90%) stations with high accuracy. additionally, multiple correlation coefficients and coefficients of determination were calculated for minab (84%), bandar jask (80%), omidiyeh (77%), bandar lengeh (74%), bushehr (73%), abadan (66%), bandar abbas (61%), and chabahar (46%). these variations reflect differing regional sensitivities to climatic patterns, likely influenced by local geographical and climatic factors. multivariate regression models indicated the strongest relationships between relative humidity and the soi, nino3.4, enso, and tni indices, followed by the pwpool and whwp patterns. the findings demonstrate that pacific ocean teleconnection patterns effectively explain relative humidity variability. moreover, the complexity of the regional climate system and the simultaneous influence of multiple teleconnection patterns highlight the need for comprehensive multivariate models in regional climate change analyses. this study underscores the importance of teleconnection pattern analysis in understanding regional climate variability and suggests their potential as valuable tools for climate risk prediction and management.