چشم انداز زبانی زبان کردی در غرب ایران

چشم‌انداز زبانی، حوزه پژوهشی نسبتاً جدیدی است که در سال‌های اخیر نظر پژوهشگران بسیاری را به خود جلب کرده است. در پژوهش حاضر تلاش شده است چشم‌انداز زبانی غرب ایران با نگاهی دقیق بررسی شود. به این منظور، مجموع 772 تابلو و علائم زبانی در شهرهای کرمانشاه، سنندج و ایلام عکس‌برداری شدند؛ سپس براساس تمایز از بالابه‌پایین (دولتی) درمقابلِ تمایز از پایین‌به‌بالا (بخش شخصی و خصوصی) طبقه‌بندی شدند. از مجموع 772 عکس، 578 عکس مربوط به تابلوها و علائم پایین‌به‌بالا و 194 عکس مربوط به تابلوهای بالابه‌پایین بوده است. نتایج چشم‌انداز زبانی نشان داد که درمیانِ نشانه‌های دوزبانه، فارسی-کردی بیشترین فراوانی را در سنندج دارد؛ درحالی‌که نشانه‌های فارسی-انگلیسی در کرمانشاه و ایلام بیشتر است. در همه شهرها، تابلوهای فارسی-عربی کمترین فراوانی را درمیانِ تابلوهای دوزبانه داشتند. سنندج تنها شهری بود که در آن زبان کردی بر علائم فارسی-کردی غالب بود.

linguistic landscape of kurdish language in the west part of iran

the present study aims to investigate linguistic landscape among kurdish speakers in the west part of iran. a total of 812 signs were photographed (772 photos were selected) and were later categorized according to the top–down (governmental) versus bottom–up (private sector) distinction in kermanshah, sanandaj, and ilam. out of these 772 photos, 578 photos were related to bottom–up and 194 photos were related to top–down signs. the results of linguistic landscape analysis showed that among bilingual signs, persian–kurdish signs has the highest frequency in sanandaj, while persian–english signs are more prevalent in kermanshah and ilam. in all of the cities, persian–arabic signs have the lowest frequency among bilingual signs. sanandaj was the only city in which kurdish was dominant in persian–kurdish signs.