تجزیه و تحلیل سیاست‌های قومی جمهوری اسلامی ایران در خصوص قوم کُرد و تاثیر آن بر گروهک پژاک

تنوع قومی یکی از واقعیت‌های تاریخی - سیاسی ایران است. نتیجه گریزناپذیر این واقعیت، ضرورت اتخاذ و اجرای سیاست‌های قومی است که بتواند با برقراری و تنظیم ارتباط میان اقوام از یک‌سو و ارتباط اقوام و دولت از سوی دیگر، زمینه حفظ یکپارچگی، همبستگی، وحدت و وفاق ملی را فراهم نماید. مدیریت این تنوع به عنوان پدیداری اجتماعی، شامل اصل پویایی بوده و سیاست‌های موجود باید با توجه به شرایط و مقتضیات بهبود یابند. پژوهش حاضر در این راستا با توجه به مناقشه ایران- پژاک، با تمرکز بر تجزیه و تحلیل سیاست‌های قومی ایران در خصوص قوم کُرد به دنبال شناسایی مشکلات در این زمینه و ارایه پیشنهاد برای ارتقای این سیاست‌‍‌ها، صورت یافته است. سوال اصلی پژوهش آن است که مسائل و چالش‌های سیاست‌های قومی در خصوص قوم کُرد که می‌تواند بر اقدامات گروهک پژاک تاثیرگذار باشد چیست؟ روش پژوهش کیفی بوده و داده‌های گرد آمده از مصاحبه نیمه‌ساخت‌یافته با رویکرد کُدگذاری باز و محوری اشتراوس و کربین، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است ایجاد اجماع هنجاری و قداست دادن به آن: تلاش برای ایجاد اشتراک در عقاید، آراء و دیدگاه‌های عمومی جامعه و پذیرش عملی شرایط موجود، تاکید بر ارزش‌های عام و مشترک، ایجاد رابطه طولی و عرضی میان خرده فرهنگ‌های محلی با فرهنگ ملی و انعطاف پذیری نسبی دولت ملی می‌تواند موجب ایجاد اجماع هنجاری در جامعه شود.