تحلیل جغرافیای فرهنگی و معنایی جنگ تحمیلی با رویکرد زبان شناسی

همزمان با وقوع جنگ تحمیلی 8 ساله، نوعی تبلور فرهنگ دفاع از ارزش ها و فرهنگ و تمدن در بین ایرانیان شکل گرفت. این ویژگی ها نوعی از حس مقدس مکانی را به انسان ایرانی تلقین می کند. این مفاهیم وارد زبان فارسی و زبان های مناطق مرزنشین شده، نوعی «جغرافیای فرهنگی دفاع مقدس» ایجاد کرده است. در این پژوهش نگارنده گان به دنبال ارائه تحلیلی از جنگ هشت ساله براساس رویکرد زبان شناسی فردیناند دوسوسور هستند که براساس رویکرد زبان شناسی سوسور، جنگ هشت ساله ایران و عراق چه نقشی در ظهور نشانه های زبانی جدید در ایران (زبان های موجود در جغرافیای ایران) داشته است. این پژوهش به شیوه ای تحلیلی توصیفی نگاشته شده است. داده های این مقاله نیز به شیوه ای کتابخانه و اسنادی بدست آمده است. براساس نتایج پژوهش، دفاع مقدس با آفرینش و بازتولید مفاهیمی معنوی از صدر اسلام، عملاً گفتمانی را شکل داد که امروزه دارای نمادها و نشانه های زبانی گسترده ای در سطح ملی، منطقه ای و در برخی موارد جهانی است. بنابراین نشانه ها و نمادهای زبانی گفتمان دفاع مقدس نیز به واسطۀ آگاهی مخاطب از این گفتمان و نیز بروز واقعی و بیرونی این گفتمان معنادار هستند و با فرض فراموشی این گفتمان و فرهنگ خاص، نشانه های آن نیز نامفهوم می گردند. بنابراین از دست نرفتن این مفاهیم و میراث ارزشی نیاز به تدابیر و سیاستگذاری دوراندیشانه و عملی هست.

Analysis of the cultural and semantic geography of the imposed war with a linguistic approach

Simultaneously with the outbreak of the eightyear imposed war of Iraq against Iran, a kind of crystallization of the culture of defending values ​​and culture and civilization was formed among Iranians. These characteristics instill in the Iranian man a kind of sacred sense of place. These concepts have entered the Persian language and the languages ​​of the border areas, creating a kind of cultural geography of sacred defense. In this study, the authors seek to provide an analysis of the sacred defense based on the linguistic approach of Ferdinand de Saussure. This research has been written in an analyticaldescriptive manner. The data in this article are also obtained through library and documentary methods. According to the results of the research, the holy defense, by creating and reproducing spiritual concepts from the beginning of Islam, formed a discourse that today has wide language symbols and signs at the national, regional and in some cases global levels. Therefore, the signs and linguistic symbols of the sacred defense discourse are meaningful due to the audience’s awareness of this discourse as well as the real and external manifestation of this discourse, and assuming the forgetting of this particular discourse and culture, its signs also become incomprehensible. Therefore, not losing these concepts and value heritage requires farsighted and practical measures and policies.