«شورا» و مشارکت سیاسی حداکثری‌مشروط (واکارگزارانه)؛ نگاهی تحلیلی به جایگاه «شورا» در تفسیر سیاسی-موضوعی قرآن

شورا یکی از مهم‌ترین مفاهیم در علوم سیاسی و در  تفسیرسیاسی-موضوعی قرآن است که رابطه وثیقی با مشارکت سیاسی دارد. بر این پایه سوال‌ اصلی تحقیق آن ‌است که ماهیت ‌شورا در قرآن چیست و چه رهیافتی بدان، رهیافت مطلوب قرآن است؟ فرضیه پژوهش مبتنی بر روش تفسیر موضوعی آن است که شورا از مفاهیمی است که مشارکت سیاسی از آن قابل‌استخراج و استنطاق بوده و قابلیت ظرفیت سنجی در مفاهیم مدرن را دارد که بر اساس این ظرفیت سنجی می‌توان گفت از منظر قرآن شورا، به‌مثابه مفهومی امضایی متفاوت از مشورت بوده و در عرصه عمومی سیاسی گونه‌ای از الزام را به‌ویژه در عصر غیبت معصوم دارد و با این نگاه، رکن ‌مهم رهیافت مشارکت‌ سیاسی ‌حداکثری ‌مشروط(واکارگزارانه) تلقی می‌شود. رهیافت واکارگزارانه(حداکثری‌مشروط) در رابطه با آیات ‌شورا و نسبت به مشارکت سیاسی، در مرحله انتخاب رهبر باوجود پذیرش نص و نصب الهی اما برای مشارکت سیاسی مردم موضوعیت قائل است. مشورت با مردم و یا نمایندگان‌ مردم امری تزیینی قلمداد نمی‌شود. مشورت امری لازم است و هم التزام به نتیجه مشورت بالاجمال امری ضرور است. بر این پایه در عصر غیبت، مشارکت سیاسی عمومی و مشورت با مردم هم در انتخاب رهبری است و هم در جریان تصمیمات سیاسی مشروط به رعایت شرایط و زمینه‌های پیشینی به نحو الزامی جاری می‌شود و شرعیت ‌حدوث و بقای دولت دینی با آن گره خورده است.

council and conditional maximum political participation (de-agentive); an analytical look at the position of council in the political-thematic interpretation of the quran

shura is one of the most important concepts inpolitical science and in the political-thematic interpretationof the quran, which has a close relationship with politicalparticipation. on this basis, the main question of the researchis what is the nature of shura in the quran and what approachto it is the desired approach of the quran? the researchhypothesis is based on the method of thematic interpretationthat the council is one of the concepts from which politicalparticipation can be extracted and interrogated and has theability to be evaluated in modern concepts. based on thisevaluation, it can be said that from the perspective of thequran, the council is a concept that is different fromconsultation and has a kind of obligation in the publicpolitical arena, especially in the era of the occultation of theinfallible and from this perspective, the most important pillarof the political participation approach is considered to be theconditional (non-executive) majority. the non-executive(non-executive) majority approach, in relation to the versesof the shura and to political participation, in the stage ofselecting the leader, despite accepting the divine text andappointment, nevertheless considers the politicalparticipation of the people to be relevant. consulting with thepeople or their representatives is not considered a decorativematter. consultation is necessary, and commitment to theoutcome of consultation is, in short, essential. on this basis,in the era of occultation, public political participation andconsultation with the people, both in the selection of theleadership and in the process of political decisions, aremandatory subject to compliance with the conditions andprior contexts, and the legitimacy of the emergence andsurvival of the religious state is tied to it.