تحلیل اشتراک لفظی « ملا » با کمک داده های ریشه شناختی زبان های سامی

در قرآن کریم شاهد استفاده از ماده م‌لء در صورت‌های مختلف هستیم که در سه گروه می‌توان آنها را دسته‌بندی نمود: 1)تصاریف مختلف از ریشه مَلَءَ به‌معنای پُر کردن(10 مرتبه کاربرد)، 2)ملا به‌معنای اشراف و بزرگان قوم(28 مرتبه کاربرد)، 3)کاربرد ملا اعلی(2 مرتبه کاربرد).. در این پژوهش بناداریم تا با استفاده از روش پژوهش ریشه‌شناختی از طریق مطالعه‌ای کتابخانه‌ای به دنبال ارائه معنا و تفسیری نوین و روشمند برای کاربرد ملا در قرآن کریم هستیم. از رهگذر تحلیل داده‌ها این نتیجه حاصل شد که همسانی صورت دو واژه ملا (یک به‌معنای بزرگ قوم و دیگری به‌معنای پر کردن)، صرفا نوعی اشتراک لفظی است. کاربرد ملا از ریشه ملی به‌معنای سخن گفتن تشکیل شده و پس از تغییر و تحولات ساختاری به‌صورت مَلَا درآمده است که علی‌رغم ایده راغب، معنای اصلی آن برابر سخنگویان و سخنوران قوم است. نکته مهم آنکه از رهگذر تحلیل کاربردهای قرآنی ملا نیز نتایج پژوهش حاضر تقویت می‌شود بدین معنا که مقوله سخن‌گفتن یکی از مهمترین جنبه‌های شخصیتی گروه ملا است، حال آنکه تاکنون مفسران قرآن کریم بدان توجهی نداشته‌اند و نوآوری پژوهش حاضر تاکید برهمین خصوصیت شخصیتی ایشان است.

reinterpreting the qur'anic term mala based on new linguistic findings

in the holy qur'an, we see the use of the word full in different ways, which can be classified into three groups: 1) different interpretations of the root of full meaning to fill (10 times of use), 2) mela means the nobles and elders of the nation (28 times of use), 3) the use of high mela (2 times of use). we are a new and methodical meaning and interpretation for the use of mula in the holy quran. through the analysis of the data, it was concluded that the similarity of the two words mola (one with the big meaning of the people and the other with the meaning of filling) is just a kind of verbal similarity. the use of mola is formed from the national root meaning to speak and after structural changes and developments, it has become mola, which despite the idea of raghib, its main meaning is equal to the spokesmen and orators of the nation.