|
|
تاثیر درمان ذهنآگاهی بر تحمل ابهام و درآمیختگی فکر و عمل مبتلایان به اختلال وسواس بیاختیاری
|
|
|
|
|
نویسنده
|
اصلی آزاد مسلم ,منشئی غلامرضا ,قمرانی امیر
|
منبع
|
سلامت روان كودك - 1398 - دوره : 6 - شماره : 1 - صفحه:83 -94
|
چکیده
|
زمینه و هدف: وسواس بی اختیاری، اختلالی جدی است که دیگر فرایندهای روان شناختی، ارتباطی، اجتماعی، و هیجانی فرد را با آسیب مواجه می کند. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر درمان ذهن آگاهی بر تحمل ابهام و درآمیختگی فکر و عمل مبتلایان به اختلال وسواس بی اختیاری انجام گرفت.روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری دو ماهه است. نمونه مورد مطالعه شامل 30 نفر از مبتلایان به اختلال وسواس بی اختیاری شهر اصفهان در سال تحصیلی 97-1396 بودند که به روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه، جایدهی شدند. گروه آزمایش مداخله ذهن آگاهی را طی سه ماه در 10 جلسه 75 دقیقه ای دریافت کردند. پرسشنامه های مورد استفاده شامل پرسشنامه وسواس مادزلی (هاجسون و راچمن، 1980)، پرسشنامه تحمل ابهام (مک لین، 1993) و پرسشنامه آمیختگی فکر و عمل (شفران و همکاران، 2004) بود. داده های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد که درمان ذهن آگاهی بر تحمل ابهام و درآمیختگی فکر و عمل مبتلایان به اختلال وسواس بی اختیاری تاثیر معناداری داشته است (f = 11.13,f = 79.98, p <0.001) که این تاثیر در مرحله پیگیری نیز باقی مانده است ((p<0.001). میزان تاثیر آماری درمان ذهن آگاهی بر تحمل ابهام و درآمیختگی فکر و عمل به ترتیب 40 و 73 درصد بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که درمان ذهن آگاهی با ایجادآگاهی در مراجع نسبت به افکار و احساسات می تواند باعث افزایش تحمل ابهام و کاهش درآمیختگی فکر و عمل در مبتلایان به وسواس بی اختیاری شود.
|
کلیدواژه
|
ذهن آگاهی، تحمل ابهام، درآمیختگی فکر و عمل، اختلال وسواس فکری عملی
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان), دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان), دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی, گروه روان شناسی, ایران, دانشگاه اصفهان, دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی, گروه روان شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
The Effect of Mindfulness Therapy on Tolerance of Uncertainty and ThoughtAction Fusion in Patients with ObsessiveCompulsive Disorder
|
|
|
Authors
|
Asli Azad Moslem ,Manshaei Gholamreza ,Ghamarani Amir
|
Abstract
|
Background and Purpose: Obsessivecompulsive disorder is a serious disorder that affects psychological, communicative, social, and emotional processes. Accordingly, the present study was conducted with the aim of investigating the effect of mindfulness therapy on tolerance of uncertainty, and thoughtaction fusion in patients with obsessivecompulsive disorder.Method: This was a semiexperimental study with pretestposttest control group design with a followup of two months. The sample consisted of 30 patients with obsessivecompulsive disorder in Isfahan during the academic year of 20172018.They were selected by purposeful sampling. The experimental group received mindfulness intervention in 10 sessions of 75 minutes during three months. Maudsley obsession questionnaire (Hajson and Rachman, 1980), tolerance of uncertainty (Mcleen, 1993), and thoughtaction fusion questionnaire (Shefran et.al, 1996) were used to collect data. Data were analyzed by repeated measure ANOVA.Results: The results showed that mindfulness therapy had a significant effect on the tolerance of uncertainty and thoughtaction fusion in patients with obsessivecompulsive disorder (F = 11.13, F = 79.98, P <0.001). Also, the effect of this treatment is maintained during the followup phase (P <0/001). The degree of statistical effect of mindfulness therapy on tolerance of uncertainty and thoughtaction fusion were 40% and 73% respectively.Conclusion: Based on the findings of the present study, it can be concluded that by creating knowledge of thoughts and feelings, the mindfulness therapy can increase tolerance of uncertainty and reduce the thoughtaction fusion in patients with obsessive compulsive disorder.
|
Keywords
|
Mindfulness ,tolerance of uncertainty ,thoughtaction fusion ,obsessivecompulsive disorder
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|