مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی فلورتایم و برنامه سان‌رایز بر کارکرد تحولی خانواده در کودکان مبتلا به اختلال طیف خودمانده

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازی درمانی فلورتایم و برنامه سان رایز برکارکرد تحولی خانواده در کودکان مبتلا به اختلال طیف خودمانده بود. پژوهش حاضر، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کودکان مبتلا به اختلال طیفخودمانده شهر ساری در سال 1399 بودند. نمونه آماری در این پژوهش شامل 45 نفر کودکان مبتلا به اختلال طیفخودمانده (15 نفر برای گروه گواه (9 دختر و 6 پسر) و 15 نفر برای گروه آزمایش (بازی درمانی فلورتایم) (10 دختر و 5 پسر) ، 15 نفر برای گروه آزمایش (بازی درمانی برنامه سان رایز) (9 دختر و 6 پسر) که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه کارکرد تحولی خانواده گریسپن (2007) بود. نتایج نشان داد که هر دو مداخله تاثیرات مثبتی داشته‌اند، اما بازی‌درمانی فلورتایم به‌طور معناداری موثرتر بوده است. به‌طور خاص، در خرده‌مقیاس جذب در روابط انسانی، بازی‌درمانی فلورتایم با اختلاف میانگین 2.50 نسبت به برنامه سان‌رایز، و در خرده‌مقیاس ارتباط متقابل دوسویه با اختلاف میانگین 3.00، تاثیر بیشتری داشته است. همچنین، در خرده‌مقیاس حل مساله اجتماعی مشترک، این مداخله با اختلاف میانگین 1.80 نسبت به برنامه سان‌رایز، توانایی بالاتری در تقویت مهارت‌های حل مساله اجتماعی نشان داده است. این یافته‌ها تاکید می‌کند که بازی‌درمانی فلورتایم می‌تواند به بهبود کارکرد تحولی خانواده‌ها و کیفیت زندگی کودکان مبتلا به اختلال طیف خودمانده کمک کند و به عنوان مبنایی برای تحقیقات آینده و توسعه برنامه‌های درمانی جدید در این حوزه مورد استفاده قرار گیرد.

comparative of the effectiveness of floortime play therapy and the son-rise program on family developmental functioning in children with autism spectrum disorder

the present study aimed to compare the effectiveness of floortime play therapy and the son-rise program on family developmental functioning in children with autism spectrum disorder (asd). this quasi-experimental research employed a pretest-posttest control group design. the statistical population consisted of children diagnosed with asd in sari, iran, during the year 2020. the sample included 45 children with asd, selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups: a control group (n = 15; 9 girls and 6 boys), an experimental group receiving floortime play therapy (n = 15; 10 girls and 5 boys), and an experimental group receiving the son-rise program (n = 15; 9 girls and 6 boys). data were collected using the greenspan family developmental functioning questionnaire (2007). the results indicated that both interventions had positive effects; however, floortime play therapy was significantly more effective. specifically, in the subscale of engagement in human relationships, floortime showed a greater impact with a mean difference of 2.50 compared to the son-rise program. in the subscale of reciprocal interaction, floortime outperformed with a mean difference of 3.00. additionally, in the subscale of joint social problem-solving, floortime demonstrated superior efficacy with a mean difference of 1.80. these findings highlight the potential of floortime play therapy to enhance family developmental functioning and improve the quality of life for children with asd. the results may serve as a foundation for future research and the development of innovative therapeutic programs in this field.