اثربخشی بازی‌درمانی آدلری بر مشکل‌های رفتاری برون‌سازی شده و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی‌درمانی با رویکرد آدلری بر کاهش مشکل‌های رفتاری برون‌سازی شده و نیز بهبود مهارت‌های اجتماعی در دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان ابتدایی با اختلال یادگیری خاص شهرستان اهر در سال 1402 بود که از این بین 30 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه تحت مداخله بازی‌‌درمانی آدلری قرار گرفت. در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ارزیابی‌های قبل و بعد از مداخله با مقیاس مشکل‌های رفتاری کودک - فرم والد آخنباخ (1999) و مقیاس سنجش مهارت‌های اجتماعی ماتسون (1983)  از هر دو گروه به عمل آمد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد، بازی‌درمانی آدلری موجب کاهش مشکل‌های رفتاری برون‌سازی شده (0.001>p) و بهبود مهارت‌های اجتماعی (0.001>p) دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص شده است. با توجه به اثربخشی بازی‌‌درمانی با رویکرد آدلری در افزایش مهارت‌های زندگی و کاهش مشکل‌های برونی‌سازی شده در دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص می‌توان از این رویکرد برای کاهش مشکل‌های این دانش‌آموزان در مراکز توان‌بخشی و مدارس بهره گرفت.

the effectiveness of adlerian play therapy on externalized behavioral problems and social skills of specific learning disabilities students

the purpose of present study was to effectiveness of adlerian play therapy in reducing externalizing behavioral problems and improving social skills in students with specific learning disorders. this was a quasi-experimental study with a pretest-posttest with a control group design. the statistical population included all primary school students with specific learning disabilities in ahar city in 1402, of which 30 were recruited by purposeful sampling method, and randomly assigned to an experimental (15 individuals) and a control group (15 individuals). the experimental group underwent adlerian play therapy intervention for eight sessions. the control group did not receive any intervention. assessments before and after the intervention were done with the achenbach child behavior problems scale-parent form (1999) and matson social skills measurement scale (1983) in both groups. the results of univariate covariance analysis indicated that adlerian play therapy has reduced externalizing behavioral problems (p<0.001) and improved social skills (p<0.001) in students with specific learning disabilities. considering the effectiveness of play therapy with the adlerian approach in increasing life skills and reducing externalizing problems in children with specific learning disorders, this treatment approach can be used to reduce the issues of these students in rehabilitation centers and schools.