پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی بر اساس تاب‌آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده در مادران کودکان آهسته‌گام

هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی بر اساس تاب‌آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده در مادران کودکان آهسته‌گام است. این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه مادران کودکان آهسته‌گام شهر اصفهان بود که 70 نفر به عنوان گروه نمونه با استفاده روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس بهزیستی روان‌شناختی (pwbs)، مقیاس تاب‌آوری (rs) و مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده (psss) بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون گام ‌به‌ گام تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که تاب‌آوری، حمایت اجتماعی ادراک شده، حمایت از طرف خانواده و افراد مهم زندگی با بهزیستی روان‌شناختی ارتباط مثبت و معنادار دارد. تاب‌آوری، حمایت از طرف خانواده، حمایت اجتماعی ادراک شده و حمایت از طرف افراد مهم زندگی 43 درصد از واریانس بهزیستی روان‌شناختی را پیش‌بینی کردند و تاب‌آوری بیش‌ترین نقش را در پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی داشت. نتایج حاکی از اهمیت توجه به متغیرهای تاب‌آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده در پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی مادران کودکان آهسته‌گام بود. بنابراین، توجه به متغیرهایی مانند تاب‌آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده نقش موثری در پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دارد.

predicting psychological well-being based on resilience and perceived social support of slow paced children’s mothers

the purpose of present study was to prediction of psychological well-being based on resilience and perceived social support in mothers of children with intellectual disability (slow paced). this research was of correlational type and the statistical population included all mothers of children with intellectual disability in isfahan city, of which 70 people were selected by a simple random sampling method. the research instruments included the psychologıcal well-beıng scale (pwbs), resilience scale (rs) and perceived social support scale (psss). data were analyzed by stepwise regression analysis method. the findings showed that resilience, perceived social support, support from family and important people in life have a positive and significant relationship with psychological well-being. resilience, support from family, perceived social support and support from important people in life could predict 43% of the variance of psychological well-being and resilience had the most roles in predicting psychological well-being. the results are due to the importance of resilience and perceived social support variables in predicting psychological well-being in mothers of children with intellectual disability (slow paced). therefore ‌paying attention to the variables such as resilience and perceived social support have effective role in predicting psychological well-being.