مقایسه نیمرخ شناختی دانش‌آموزان با اختلال خواندن، اختلال ریاضی و دانش‌آموزان بهنجار بر اساس مولفه‌های هوش آزمای تهران- استنفورد بینه

هدف پژوهش حاضر مقایسه نیمرخ شناختی دانش آموزان با اختلال‌خواندن، اختلال‌ریاضی و دانش آموزان بهنجار بر اساس مولفه های هوش آزمای تهران-استنفورد بینه بود. پژوهش حاضر از نوع علی‌- مقایسه‌ای و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان با اختلال‌خواندن، ریاضی و دانش‌آموزان‌ عادی پایه‌های سوم تا پنجم ابتدایی شهر ‌تهران در سال تحصیلی 1400-1401 بود. نمونه پژوهش شامل 23 دانش‌آموز با اختلال خواندن (13 پسر و 10 دختر)، 25 دانش آموز با اختلال‌ ریاضی (14 پسر و 11 دختر) و 30 دانش آموز بهنجار (15 دختر و 15 پسر) بود که به طور در دسترس انتخاب شدند. به منظور تشخیص اختلال ریاضی، خواندن و هم‌چنین ارزیابی‌هوش، علاوه بر تشخیص مراکز اختلال‌یادگیری، به ترتیب از آزمون تشخیصی ایرانی کی‌مت (ikmdt)، آزمون خواندن نما (nema) و هوش‌آزمای تهران- استنفورد ‌بینه (tsb) استفاده شد. داده ها به وسیله نرم افزار spss-21 و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند. تفاوت معناداری بین گروه بهنجار و گروه‌های دارای اختلال در مولفه های آزمون هوش مشاهده شد (0.01< (p. با این وجود تفاوت معناداری بین دانش آموزان با اختلال‌ریاضی و خواندن در مولفه‌های مورد بررسی مشاهده نشد (0.05< (p. با توجه به یافته‌ها به نظر می رسد تنها بر اساس مقایسه و استفاده از مولفه های آزمون های هوش نمی توان اختلال یادگیری در خواندن و ریاضی را به‌سادگی از هم تفکیک کرد؛ از این‌رو پیشنهاد می شود علاوه‌بر آزمون های هوش از معیارهای تشخیصی چندگانه شامل آزمون‌ها و تشخیص متخصصین جهت شناسایی دقیق تر این دو اختلال استفاده شود.

comparison of the cognitive profile of dyslexia, dyscalculia and normal students based on the components of the tehran-stanford-binet intelligence test

the purpose was to compare the cognitive profiles of dyslexia, dyscalculia and normal students based on the components of the tehran-stanford-binet intelligence scale. the present study was causal-comparative. the statistical population of this study included all dyslexia, dyscalculia and normal students studying in the third to fifth grades of primary schools in tehran in the academic year 2021-2022. the research sample included 23 dyslexia (13 boys, 10 girls), 25 dyscalculia (14 boys, 11 girls), and 30 normal students (15 girls, 15 boys). in order to diagnose dyslexia and dyscalculia, in addition to the diagnosis of learning disability centers, were used iran key-math diagnostic test (ikmdt) and the dyslexia test (nema), the tehran- stanford-binet intelligence test (sbit). the research findings were analyzed using spss21 multivariate analysis of variance. there was a significant difference between the normal group and the groups with disabilities in the components of the intelligence test (p<0.01). however, there was no significant difference between dyslexia and dyscalculia students in the components of the stanford-binet intelligence test (p>0.05). the results shows that only based on the comparison and use of the scores of the components of intelligence tests, it is not possible to separate the dyslexia and dyscalculia simply. it is suggested that in order to accurately diagnose and separate these two groups, and the use of multiple diagnostic criteria, including the use of tests and experts’ diagnosis, can lead to more accurate diagnosis of these two disorders.