بررسی تاثیر آموزش خودنظارتی توجه بر افزایش میزان توجه و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دارای مشکلات یادگیری با روش تک آزمودنی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودنظارتی توجه بر افزایش میزان توجه و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دارای مشکلات یادگیری (ریاضی) است. روش پژوهش، از نوع تک آزمودنی (چند خط پایه) همراه با مداخله و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی با مشکلات ریاضی مدرسه عادی ابتدایی از منطقه 20 تهران که به صورت نمونه‌گیری هدفمند تعداد 4 دانش آموز پسر با توجه به معیارهای ورود به پژوهش، انتخاب شدند. ابزار این پژوهش شاخص های اختلال نقص‌توجه جردن (jaddi)، نسخه پنجم مقیاس هوشی استانفورد- بینه (sb-5) و آزمون معلم ساخته برای ارزشیابی درس ریاضی آزمودنی ها بود. این مطالعه در سه مرحله پایه، مداخله و پیگیری انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل دیداری و محاسبه شاخص های اثربخشی pnd و smd برای میانگین تفاوت‌های استاندارد استفاده گردید. مقایسه نتایج سه مرحله نشان داد که آموزش خودنظارتی توجه، میزان توجه هر چهار آزمودنی را افزایش داده است و موجب پیشرفت تحصیلی آنان شده است. با توجه به یافته های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که از روش آموزش خودنظارتی توجه در راستای افزایش میزان توجه و همچنین پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با مشکلات یادگیری به خصوص مشکلات ریاضی بهره برد.

investigating the effect of attention self-monitoring training on increasing the amount of attention and academic progress of students with learning difficulties using the single subject method

the purpose of this research is to investigate the effectiveness of self-monitoring training on the attention and academic progress of students with special learning disorders. the research method was a single-subject type (multiple baselines) with intervention and follow-up. the statistical population of the current study includes all the fourth grade male students with math problems in the 20th district normal school, who were selected by purposive sampling of 4 boys according to the entry criteria. the tools of this research were jordan’s attention deficit disorder index (jaddi), the stanford-binet intelligence scale, 5th edition (sb-5) and teacher-made test for evaluating the subjects’ math lessons. this study was conducted in three stages: basic, intervention and follow-up. in order to analyze the data, visual analysis and calculation of pnd and smd effectiveness indices were used for the average standard differences. comparison of the results of three stages showed that self-monitoring training increased the attention and academic progress of all four subjects. considering the effectiveness of attention self-monitoring training on the attention and academic progress of students with specific learning disorders (math disorder), it can be concluded that primary school teachers should use attention self-monitoring training to improve the attention and academic progress of elementary students with specific learning disorders.