تاثیر بازی های مبتنی بر بازداری شناختی بر حافظه فعال و برنامه ریزی دانش آموزان با اختلال خواندن

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی‌های مبتنی بر بازداری شناختی بر حافظه فعال و برنامه ریزی دانش‌آموزان با اختلال خواندن بود. روش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه در نظر گرفته شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان با اختلال خواندن شهر تهران در سال 1403-1402 بود. بدین منظور 26 دانش آموز پسر با اختلال خواندن به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار داده شدند (هر گروه 13 نفر). جهت گردآوری اطلاعات از ماتریس‌های پیش رونده ریون (rpm)، مجموعه آزمون حافظه فعال کودکان (wmtb-c) و آزمون برج لندن (tol) استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 30 دقیقه ای تحت آموزش بازداری شناختی قرار گرفتند در حالی که گروه گواه هیچ‌گونه مداخله ای را دریافت نکردند. در پایان جلسات، هر دو گروه مجدداً توسط ابزارهای ذکر شده مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط نرم‌افزار spss-23 و با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان‌ داد که بازی‌های مبتنی بر بازداری شناختی بر ارتقای عملکرد خرده مقیاس‌های یادآوری مستقیم و معکوس مکعب ها، نمره برنامه ریزی و تعداد کوشش ها موثر بود (0.01>p). همچنین، مشخص شد که مداخله ذکر شده در خرده مقیاس های حافظه مازها و زمان کل برنامه‌ریزی تاثیری نداشت (0.05

the effect of games based on cognitive inhibition on working memory and planning of students with reading disability

purpose: the present study was conducted to investigate the effectiveness of teaching the picture exchange communication system (pecs) on mothers’ stress and its effectiveness on the child-parent relationship, communication and social skills of slow-paced non-speaking children. method: the current study was a single-subject quasi-experimental type with an a-b design. the statistical population of the present study was made up of all slow-paced non-speaking students in shahrood city studying in the academic year 2021-2022 which was obtained using available sampling method, and finally 3 children were selected (one male and two female students). the sample group was subjected to the educational program of the picture exchange communication system (pecs) for 18 sessions. the tools of this research included age and stages questionnaire (asq-3), gilliam autism rating scale (gars-3), child-parent relationship questionnaire (cprq) and parental stress questionnaire (pss). the data were presented in the form of tables, graphs and descriptive reports. findings: the findings showed that in the stages of post-test 1, post-test 2 and follow-up (one month apart), the educational program was effective on the child-parent relationship, communication and social skills of slow-paced non-speaking children and their mothers’ stress level. conclusion: it can be concluded that the educational program of the picture exchange communication system is effective on social and communication skills, so it is necessary that the educational program of the picture exchange communication system receives the attention of therapists and researchers.