بررسی رمان پادآرمان‌شهری هومان نوشتۀ محمد نصراوی بر مبنای نظریۀ بوم‌فلسفۀ پیر فلیکس گاتاری

نظریۀ بوم ‌فلسفۀ پیر فلیکس گاتاری، به‌عنوان یک رویکرد تحلیلی نوین در عرصۀ فلسفه و علوم اجتماعی شناخته می‌شود که تاکید ویژه‌ای بر روابط متقابل میان انسان، طبیعت و ساختارهای اجتماعی دارد. گاتاری، به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران نظریۀ بوم ‌فلسفه، به بررسی چگونگی تعامل این عناصر در چارچوب یک نظام فلسفی جامع پرداخته است. این نظریه در تحلیل داستان‌های پادآرمان‌شهری، به ارایۀ ابعادی عمیق از چالش‌های موجود در تعامل انسان و محیط زیست می‌پردازد و می‌تواند به‌عنوان چارچوب نظری کارآمد در این زمینه مورد استفاده قرار گیرد. هدف این تحقیق، بررسی و تحلیل اکولوژی های جامعه، محیط زیست و ذهن، در رمان هومان با استفاده از نظریۀ بوم ‌فلسفۀ فلیکس گاتاری است. این تحقیق به‌صورت تحلیلی و توصیفی انجام می‌شود. نتایج اولیه حاکی از آن است که رمان هومان از منظر  بوم ‌فلسفۀ گاتاری، نقدی عمیق بر ساختارهای اجتماعی استبدادی ارائه می‌دهد. «نیهیپ»، نمادی از جامعه‌ای است که در آن قدرت ازطریق کنترل اقتصادی، سیاسی و فرهنگی اعمال می‌شود و افراد به ابزارهای منفعل نظام سلطه تبدیل می‌شوند. سفر هومان در رمان، به‌عنوان مسیری برای بازتعریف هویت، با مفاهیم کلیدی نظریۀ گاتاری همخوانی دارد. این سفر، با عبور از سرزمین‌های جدید، روابط متغیر و تجربه‌های متفاوت، به او امکان می‌دهد تا در فضایی از سوژه‌زدایی و شدن، هویتی جدید خلق کند. به‌این‌ترتیب، می‌توان گفت که رمان هومان، با بهره‌گیری از ساختاری فلسفی و چندلایه، روایتی از امکان‌های بی‌پایان هویت انسانی را ارائه می‌دهد.

an ecosophian reading of dystopia in mohammad nasrawi’s homan: a guattarian approach

as a new analytical approach in philosophy and social sciences, pierre felix guattari’s “ecosophy” highlights the correlation among humans, nature, and social constructs. as a pioneer of ecosophy, guattari contextualises such correlations in a comprehensive philosophical system. adopted as the theoretical framework of this study, in analysing a dystopian novel, the theory investigates human relations with nature on a deeper level. adopting a guattarian approach, this descriptive-analytical study offers an ecosophian reading of the ecologies of society and environment in mohammad nasrawi’s homan.  the results of this study show that homan profoundly criticises the oppressive social constructs. it also presents “nihip” as a symbol of a society in which economy, politics, and culture are vessels of power, all of which turn the population into the passive tools of the oppressive system. houman’s journey of reidentification correlates with the key notions of guattari’s theory. through new lands, ever-changing relations, and different experiences, the journey re-identifies homan in a desubjectified setting. in this regard, one can argue that by employing philosophical and multi-layered structures, homan depicts the endless journey of human identification.