حالت غیرفاعلی در تالشی: موردی از همآیندی حالت، چندمعنایی و دستوریشدگی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
داوری شادی ,نغزگوی کهن مهرداد
|
منبع
|
زبان فارسي و گويش هاي ايراني - 1396 - دوره : 2 - شماره : 1 - صفحه:65 -97
|
چکیده
|
هم آیندی حالت هنگامی رخ می دهد که حالت های مختلف دستوری در یک صورت واجیِ واحد تظاهر یابند. با آنکه برخی زبان شناسان بر اتفاقی بودن آن توافق دارند، از دیدگاه درزمانی، صورت واجی مذکور، بازماندۀ یک نظام حالت چندعضوی است که به اعتقاد نگارندگان با وجود تمایزات صوری و نقشی، همگی از یک هستۀ معنایی مشترک برخوردار بوده اند. در این مختصر برآنیم تا با بررسی نقش های معنایی متفاوتی که حالت غیرفاعلی در گویش تالشی به نمایش می گذارد، چندمعنایی را به عنوان انگیزۀ رخداد هم آیندی، و نقش معنایی مالک را به عنوان هستۀ معنایی مشترکی معرفی نماییم که در بازنمایی دیگر حالت ها دستخوش بسط استعاری شده است. پیرو رویکرد بسط استعاری هاینه و همکاران (1991) و نقشه معناییِ نروگ و ملچوکف (2009) این روند بسط استعاری و در نتیجه چندمعناشدگی حالت را شاهدی بر حضور فرایند دستوری شدگی می دانیم.
|
کلیدواژه
|
همآیندی حالت، حالت غیرفاعلی، گویشهای ایرانی شمال غربی، حالت اضافی
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه بوعلی سینا, ایران
|
|
|
|
|
|
|