>
Fa   |   Ar   |   En
   تعامل عوامل نوایی در برجسته‌سازی هجاها در واژه‌های فارسی  
   
نویسنده صادقی وحید ,سبزعلی زهرا
منبع زبان فارسي و گويش هاي ايراني - 1396 - دوره : 2 - شماره : 2 - صفحه:35 -55
چکیده    در مقاله حاضر، اثر سه عامل تکیه واژگانی، تکیه زیروبمی و جایگاه نوایی هجا را بر برجسته سازی هجاها در واژه های چندهجایی فارسی بررسی کردیم. نتایج اندازه گیریِ فرکانس پایه نشان داد که هجای پایانی واژه به‌عنوان هجای تکیه بر، محل دریافت تکیه زیروبمی است و هجاهای دیگر تغییرات زیروبمی موثر برای برجسته سازی هجاها ندارند. نتایج مربوط به شدت انرژی نشان داد که شدت انرژی مانند فرکانس پایه هم‌بسته آکوستیکی تکیه زیروبمی است و تکیه یا جایگاه هجا تاثیری بر الگوی تغییرات شدت انرژی هجاها ندارد. نتایج در دیرش نشان داد که دیرش هجاهای بدون تکیۀ آغازی نسبت به هجاهای تکیه بر پایانی بیشتر است. همچنین، دیرش هجاهای تکیه بر پایانی نسبت به هجاهای بدون تکیۀ میانی بیشتر است. به علاوه اختلاف دیرش این هجاها با یکدیگر، برخلاف دو پارامتر فرکانس پایه و شدت انرژی، در بافت آهنگی و غیرآهنگی نیز مشاهده می شود. نتایج این تحقیق نشان داد که دیرش در زبان فارسی، برخلاف فرکانس پایه و شدت انرژی، هم‌زمان هم‌بسته آکوستیکی دو عامل نوایی تکیۀ واژگانی و جایگاه هجاست که با تعامل با یکدیگر میزان برجستگی هجاها را در واژه های چندهجایی فارسی مشخص می‌کنند.
کلیدواژه تکیۀ واژگانی، تکیۀ زیروبمی، جایگاه هجا، برجستگی نوایی، دیرش
آدرس دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره), ایران, دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره), ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved