مولفه‌های گفتگومندی باختینی در زیورآلات معاصر هندوستان با نقش‌مایه جانوری

از زمان شکل‌گیری جوامع متمدن بشری،‌ زیورآلات را که نه ‌تنها نشانگر تمایل بشر اولیه به زینت‌دادن خود، بلکه به عنوان یکی از کهن‌ترین عناصر فرهنگی هر تمدنی به شمار آورده‌اند. در این بین، شبه قاره هند به ‌عنوان کشوری مملو از سنگ‌های گرانبها، از گذشته تاکنون مرکز ارتباطات تجاری زیورآلات بوده که همواره ریشه در باورها و مناسبات فرهنگی جامعة متکثر هند داشته است. درواقع، آنها با قدمتی بیش از 5000 سال به عنوان بخشی از یک تمدن کهن، فراتر از تزیین بدن به شمار آمده‌اند‌ که با اشکال و نقش‌مایه‌هایی، در حکم رسانه‌ای از سنت، هویت تاریخی، فرهنگ غنی و تغییراتی که در ادوار مختلف تمدن هند ایجاد شده، صحبت می‌کنند. لذا در این پژوهش برآنیم تا با استناد به رویکرد گفتگومندی باختین به عنوان روشی برای مطالعۀ زیورآلات به‌ مثابۀ اثر هنری بپردازیم که گفتگومندی چگونه در تولید زیورآلات معاصر هند بروز پیدا کرده است؟ هدف، ارائۀ روشی برای درک جهان متن، تصویری منسجم از ارتباطات فرهنگی در محتوای آثار و پی‌بردن به فرآیند شکل‌گیری زیورآلات معاصر با نقش‌مایه جانوری بوده است. زیرا به عقیدۀ باختین، گفتگومندی؛ یک روش خاصِ نگریستن به جهان بوده که می‌تواند برای خوانش آثار، به بافتار و متونی که از فرهنگِ دیگری سرچشمه گرفته‌اند، بپردازد. یعنی توجه به عناصر درون‌متنی و نیز ارتباط میان عناصر متن با خارج از آن. یافته‌ها، به روش توصیفی-تحلیل محتوا انجام گرفته‌اند که بیان می‌کنند، آنچه در تالیف زیورآلات به هنرمند هندی تعلق داشته فقط مادۀ اولیه در شکل‌گیری آنها بوده؛ لیکن وی هرگز در خلق آثارش مستقل نبوده است. بلکه برای عینیت‌یافتن صورت و تکمیل محتوای زیورآلات، به گفتگو با فرهنگِ «دیگری» پرداخته که در دورۀ معاصر به‌ عنوان بن‌مایه‌هایی یادآور برای مخاطب یا مخاطبان آتی، در شکل زیورآلات با نقش‌مایه جانوری تجسم یافته‌اند. درواقع، زیورآلات معاصر هند هنگامی که با زمینه مرتبط شدند، توانستند موجودیت بیابند. یعنی، گفتگو با فرهنگِ «دیگری» و مهم‌تر از همه فرهنگ هندو- اسلامی در کنار سایر فرهنگ‌ها این امکان را برای هنرمند ایجاد نمود که، او، فرهنگ هند را به خاطر آورد زیرا وی از منظر خویشتن، قادر نبوده در ظرف زمان تاریخی و مکان اجتماعی به آفرینش اثر خود ادامه دهد. و همچنین، برای مخاطب نیز تداعی شود به‌ گونه‌ای که، حتی اگر مخاطب، نام هنرمند آنها را ندانسته لیکن در نهایت، به ‌عنوان زیورآلات هندوستان شناخته می‌شود.

components of bakhtinian dialogism in contemporary indian jewellery with animal motif

the jewelry as a medium not only reflects the the status of wealth,but also is presented as one of the cultural-civilization examples of any society.india, a country that has always been the center of trade communication for jewelry, that as regardless of the beauty aspect, it has a symbolic value based on the beliefs and cultural relations of the pluralistic society of india.thus, with an ancient age, indian jewelry, has always been considered beyond body ornament that is speaks with its concepts as a medium of historical identity and rich culture.in the present research, in which we attempt to refer to bakhtin's dialogism approach as a method to study ornaments, as a work of art, and to consider how dialogism has emerged in the production of contemporary indian jewelry?the goal is to provide a method to understand the context of the text, a coherent picture of transcultural dialogism, and to understand the process of the formation of jewelry. because according to bakhtin's method, dialogism as a special way of looking at the world, can deal with the contextualism and the texts that originated from another culture for reading the works. it means, it considers both the intra-textual elements and the relationship between the elements of the text and outside of the text. the findings have been carried out by the descriptive-content analysis method, which state that what belonged to the artist in the creation of ornaments was only the primary material in their formation, which means that he was never been independent in creating his works. however, in order to objectify the appearance and complete the content of the ornaments, he talks with the culture of other. these elements have been previously used in the jewelry of the india, and now they have been depicted in the form of ornaments as reminding theme for the audience or future audiences.therefore, when the jewelry is connected with the context, it can come into existence. dialogism with the culture of other and above all, the hindu-islamic beside other cultures in jewelry has made it possible for the artist to remember the indian culture and evoke it for the audience; because the artist from his own perspective, he will not be able to continue creating his work in historical time and social place.