اعتبارسنجی روایت صلاةالتسبیح یا نماز جعفر طیار

پژوهش حاضر به بررسی سندی و محتوایی حدیث صلاةالتسبیح یا نماز جعفر طیّار می‌پردازد که یکی از مهم‌ترین نمازهای مستحبی است. با رواج تفکر ظاهرگرایی در قرن دوم داوری نادرست و ظاهربینانۀ اسناد و متون حدیثی رواج پیدا کرد که رد سند و متن حدیث نماز تسبیح یکی از آن موارد است. ابتدا ابن‌جوزی و سپس سایر پیروانش اشکالاتی را به سند این حدیث وارد و آن را در زمره احادیث موضوعه ذکر کردند. در ادامه ابن‌تیمیه با همین رویکرد با طرح اشکالاتی در مورد متن حدیث، در اصالت آن خدشه وارد کرد. نوشتار حاضر به روش توصیفی- تحلیلی در پی آن است تا با بهره‌گیری از مبانی اهل سنت به نقد این اشکالات بپردازد. طبق بررسی‌های انجام گرفته، این حدیث در منابع شیعه از صحت و اصالت برخوردار است و طبق مبانی رجالی اهل سنت نیز سند آن قابل دفاع و پذیرش بوده و اشکالات سندی ابن جوزی وارد نیست. از جهت محتوا نیز اشکالات ابن‌تیمیه قابل پذیرش نیست و ریشه در دیدگاه‌های تند ابن‌تیمیه نسبت به تشیع دارد و مبنای اولیه تالیف کتاب منهاج‌السنة نیز همین را تایید می‌کند. علاوه بر این، اشکالات ابن‌تیمیه با دیدگاه سایرمذاهب اهل سنت نیز تعارض دارد.

validation of narration of salat al-tasbih or jafar tayar’s prayer

the present study deals with the documentary and content analysis of the hadith of salat al-tasbih or jafar tayyar’s prayer, which is one of the most important recommended prayers. the thought of attention only to appearance (zahergarai) became popular in the second century, and hadith narrators and texts were judged incorrectly by looking at the appearance of the hadith. the rejection of the hadith narrators and the text by the tasbih prayer is one of those cases. first, ibn juzi and then his followers made criticisms to the authenticity of this hadith and listed it among the fake hadiths. later, ibn taymiyyah criticized the text of this hadith with the same approach and considered it as not authentic. this article criticizes and answers these criticisms in a descriptive-analytical methods using sunni principles. according to researches, this hadith is authentic in shia sources, and according to the principles of sunni, this hadith can be defended and accepted, and ibn juzi’s criticisms of the narrators of this hadith are not correct. ibn taymiyyah’s criticism of the text of this hadith is also not acceptable and it is rooted in ibn taymiyyah’s wrong views towards shiism. the primary basis for writing the book minhaj sunnah also confirms this. in addition, ibn taymiyyah’s criticisms conflict with the views of other sunni sects.