بازخوانی تحلیلی انتقادی تفسیرآیه84 سوره یوسف بارویکرد تربیت محور مبتنی بر لغت و سیاق

شهرت تفسیری- معنایی برخی واژه‌ها یا فرازهای قرآن موجب شده تا گاه، جایگاه آنها بر اساس هدف ویژه‌ای که در بستر بافت و سیاق منحصر به خود دارند؛ از سوی برخی تفاسیر رعایت نگردد. این مساله، باعث عدم مداقه لازم در فهم صحیح و تفسیرکاربردی آیه می‌شود. مقاله حاضر با در نظر گرفتن این نکته مهم، با روش توصیفی تحلیلی به تامل در تفسیر آیه 84 سوره یوسف در قرآن پرداخته و رویکرد انتقادی خود را با تمرکز بر واژگان و عبارات کلیدی آیه و نیز توجه به سیاق و تفسیر قرآن به قرآن تبیین نموده است. برون‌رفت واکاوی نقادانه و پرسشگرانه این مقال با تقسیم آیه به چهار فراز محوری «وَ َتَوَلَّى عَنْهُمْ»، «وَقَالَ یَا اَسَفَى عَلَى یُوسُفَ»، «وَابْیَضَّتْ عَیْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ»، «فَهُوَ کَظِیمٌ» و تمرکز بر واژگان «َتَوَلَّى»، «اَسَف»، و «کَظِیم» به همراه تامل در مفاهیم آیات قبل و بعد، مفهوم‌شناسی و تبیینی متفاوت با عموم تفاسیر نتیجه می‌دهد. در این تبیین، واژگان ذکر شده به خصوص «کَظِیم» دلالت برابراز خشم و اندوه یعقوب (ع) دارند و آیه در بستر خود، مواجهه ای دو سویه از ایشان را تقریر می‌نماید که از یک سو به جهت گزاره-های تربیتی و اثرات اخلاقی بر فرزندان گنهکار برای بازگشتشان از خطا قابل توجه و کاربرد است و از سوی دیگر اثرات جسمانی همچون نابینایی ناشی از شدت حزن و اثر رفتار فرزند بر پدر را به تصویر می‌کشد.

a critical analytical re-reading of verse 84 of surahyūsuf based on a pedagogical approach grounded inlexical and contextual analysis

the well-known interpretive-semanticunderstanding of certain words or phrases in thequran has sometimes led to a disregard for theirproper place within the specific purpose they servein their unique context, as evidenced in some interpretations.this issue results in a lack of necessary scrutiny for a correctunderstanding and practical interpretation of the verse. thisarticle, considering this important point, employs a descriptiveanalyticalmethod to reflect on the interpretation of verse 84 ofsurah yūsuf in the quran. it clarifies its critical approach byfocusing on the key words and phrases of the verse, as well asconsidering the context and the quran’s interpretation of itself(tafsir bil quran). the outcome of this critical and inquisitiveanalysis, achieved by dividing the verse into four centralphrases, wa qāla yā asafā ʻalā yūsufa,wa tawallā ʻanhum,wa ibyaḍḍat ʻaynāhu min al-ḥuzni, fahuwa kaẓīm,and focusing on the words asaf, tawallā, and kaẓīmalong with considering the meanings of the preceding andsucceeding verses, yields a conceptualization and explanationthat differs from common interpretations. in this explanation,the aforementioned words, especially, kaẓīm, indicate jacob’sexpression of anger and sorrow. the verse, within its context,describes a two-sided encounter from him; on the one hand,it is noteworthy and applicable regarding the pedagogicalpronouncements and ethical effects on his errant sons for theirreturn from wrongdoing, and on the other hand, it depicts thephysical effects, such as blindness resulting from intense griefand the impact of a child’s behavior on his father.