‌‌عوامل بازدارنده و پیش‌برنده توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی (مورد مطالعه: روستاهای شهرستان اردبیل)

امروزه گردشگری یکی از منابع مهم درآمد و از عوامل موثر در توسعه و  پیشرفت کشورها است. دراین‌میان، اقامتگاه‌های بوم‌گردی نقش کلیدی در توسعه گردشگری و توسعه پایدار روستایی دارد؛ بنابراین، شناخت عوامل پیش‌برنده و بازدارنده توسعه این نوع اقامتگاه‌ها ضرورت خاصی دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین عوامل بازدارنده و پیش‌برندۀ توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی از دیدگاه خبرگان در روستاهای شهرستان اردبیل (برای نمونه روستای وکیل‌آباد و شام اسبی) انجام شده است که با استفاده از روش ترکیبی موضوع بررسی شده است. رویکرد تحقیق متوالی اکتشافی است که در دو مرحله کمی و کیفی انجام شده است. در مرحله کیفی با استفاده از روش مرور دامنه متغیرها و شاخص‌های اصلی شناسایی شدند و سپس در فاز کمی با استفاده از روش پیمایش و پرسش‌نامه تهیه شده در بین جامعه آماری پژوهش که  100 نفر از شاغلان و آگاهان در زمینه اقامتگاه بوم‌گردی و متخصصان و مدیران محلی روستاهای منتخب بود، قرار گرفت. برای سنجش پایایی و قابلیت اعتماد پرسش‌نامه از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که میزان 0.937 به‌دست‌آمده که نشانگر سطح اطمینان قابل‌قبول بود. جهت تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از روش معادلات ساختاری در نرم‌افزار smart pls3 استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که عامل اقتصادی (با ضریب اثر 0.817) و اجتماعی - فرهنگی (با ضریب اثر 0.802) عوامل مهم بازدارنده و عامل اجتماعی - فرهنگی (با ضریب اثر 0.904) و اقتصادی (با ضریب اثر 0.816) عوامل مهم پیش‌برنده توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی در محدوده‌‌های موردمطالعه پژوهش می‌باشند.

inhibiting and facilitating factors in the development of ecotourism lodges (case study: villages of ardabil township)

tourism is recognized as a significant source of income and a crucial factor in the development of nations. ecotourism lodges play a pivotal role in tourism development and sustainable rural development. therefore, understanding the inhibiting and facilitating factors in the development of these lodges is essential. this research aims to identify and explain the inhibiting and facilitating factors in the development of ecotourism lodges from the perspective of experts in the villages of ardabil township (specifically, vakilabad and sham asbi villages). this study employed a mixed-methods approach, utilizing a sequential exploratory design conducted in two phases, qualitative and quantitative. in the qualitative phase, the range of variables and key indicators were identified through a scoping review. subsequently, in the quantitative phase, a survey method using questionnaires was administered to a sample of 100 professionals, experts in ecotourism lodges, and local managers from the selected villages. the reliability and validity of the questionnaire were assessed using cronbach's alpha, which yielded a value of 0.937, indicating an acceptable level of reliability. structural equation modeling (sem) in smart pls3 software was used for data analysis. the findings revealed that economic factors (effect coefficient 0.817) and socio-cultural factors (effect coefficient 0.802) were significant inhibiting factors, while socio-cultural factors (effect coefficient 0.904) and economic factors (effect coefficient 0.816) were significant facilitating factors for the development of ecotourism lodges in the studied areas.