تحلیل ترکیبی حفاظت از منابع طبیعی در گردشگری با تاکید بر نقش امنیت محیط زیست و مشارکت جوامع محلی

حفاظت از منابع طبیعی در صنعت گردشگری، به‌ویژه در مناطق حساس اکولوژیکی، اهمیت بسیاری دارد. توسعۀ بی‌رویۀ گردشگری، ضعف مدیریت و مشارکت نکردن جوامع محلی به تخریب محیط‌زیست و کاهش تنوع زیستی منجر شده است. در این پژوهش، امنیت محیط‌زیست و مشارکت محلی به‌عنوان دو عامل اساسی در حفاظت از منابع طبیعی بررسی شده‌اند. این پژوهش با رویکرد آمیخته انجام شده است. در مرحلۀ کیفی، داده‌ها از مصاحبه با هفده نفر از خبرگان گردآوری و با روش نظریۀ داده‌بنیاد و نرم‌افزار اطلس تی‌آی9 تحلیل شده است. در مرحلۀ کمّی، پرسش‌نامه‌ای استاندارد طراحی و میان 192 نفر توزیع شد. داده‌ها با آزمون فریدمن در اس‌پی‌اس‌اس26 و الگوریتم rrelieff در متلب 2018 تحلیل شد. نتایج نشان می‌دهد که امنیت محیط‌زیست و مشارکت فعال جوامع محلی، به‌منزلۀ دو رکن اساسی، نقش حیاتی در توسعۀ پایدار گردشگری ایفا می‌کنند. همچنین، ترکیب راهبردهای آموزشی، توسعۀ اکوتوریسم و جذب گردشگران مسئولیت‌پذیر نقش موثری در کاهش تهدیدات محیط‎زیست و بهبود کیفیت زندگی جوامع محلی ایفا می‌کند. نتایج پژوهش تاکید دارد که طراحی سیاست‌های جامع مدیریتی با مشارکت جوامع محلی می‌تواند بین حفاظت از محیط‌زیست و مزایای گردشگری پایدار توازن ایجاد کند. بنابراین، سیاست‌گزاران و مدیران گردشگری می‌توانند با تدوین چارچوب‌های قانونی حمایتی، ارائۀ مشوق‌های اقتصادی برای جوامع محلی و توسعۀ زیرساخت‌های پایدار زمینه را برای تقویت امنیت محیط‌زیست و افزایش مشارکت محلی فراهم کنند. ایجاد نظام‌های نظارتی موثر و اجرای برنامه‌های آگاهی‌بخش و آموزشی نیز می‌تواند موجب هم‌افزایی بین حفاظت از منابع طبیعی و توسعۀ گردشگری پایدار شود.

a comparative analysis of natural resource conservation in tourism with an emphasis on environmental security and local community participation

the conservation of natural resources in the tourism industry, particularly in ecologically sensitive areas, is of paramount importance. unregulated tourism development, poor management, and lack of local community participation have led to environmental degradation and biodiversity loss. this study examines environmental security and local participation as two key factors in the protection of natural resources. a mixed-methods approach was employed. in the qualitative phase, data were collected through interviews with 17 experts and analyzed using the grounded theory method with atlas.ti 9 software. in the quantitative phase, a standardized questionnaire was designed and distributed among 192 participants. data were analyzed using the friedman test in spss 26 and the rrelieff algorithm in matlab 2018. the findings indicate that environmental security and active local community participation play a crucial role in sustainable tourism development. additionally, a combination of educational strategies, ecotourism development, and attracting responsible tourists significantly contributes to mitigating environmental threats and improving the quality of life for local communities. the results emphasize that designing comprehensive management policies with local community involvement can create a balance between environmental conservation and the benefits of sustainable tourism. therefore, policymakers and tourism managers can strengthen environmental security and enhance local participation by developing supportive legal frameworks, providing economic incentives for local communities, and investing in sustainable infrastructure. moreover, establishing effective monitoring systems and implementing awareness and educational programs can lead to synergy between natural resource conservation and sustainable tourism development