طراحی الگوی پارادایمی مزیت رقابتی پایدار در صنعت گردشگری دریایی با محوریت سازمان بنادر و دریانوردی

گردشگری دریایی یک بازار ویژه است که با مصرف منابع دراختیار زمینه های ارزآوری و اشتغال زایی برای کشورهایی دارای خط ساحلی را فراهم می سازد. گردشگری دریایی و ساحلی تا سال 2030 بزرگترین بخش اقتصاد جهانی مبتنی بر اقیانوس خواهدبود. برای بسیاری از کشورهای جزیره ای و اقتصادهای ساحلی، این فعالیت گردشگری منبع مهمی از پایداری اقتصادی است. امروزه توسعه گردشگری دریایی به عنوان یک هدف مهم در مقیاس ملی می تواند درنظرگرفته شود. هدف این پژوهش طراحی الگوی پارادایمی مزیت رقابتی پایدار در صنعت گردشگری دریایی با محوریت سازمان بنادر و دریانوردی می باشد. رویکرد روش شناسی تحقیق کیفی و بر پایه تئوری داده بنیاد بوده است. داده های میدانی از طریق مصاحبه نیمه ساخت یافته با 12 نفر از خبرگان حوزه مدیریت گردشگری، مدیریت بازرگانی و مدیریت دولتی مرتبط با حوزه دریانوردی و از روش نمونه گیری هدفمند قضاوتی، گردآوری شد. بر اساس تحلیل مصاحبه ها در مرحله اول 633 کد اولیه استخراج و در مرحله کدگذاری باز با شناسایی 491 کد معنایی مشترک، 114 مقوله باز به دست آمد. در مرحله کدگذاری محوری 41 مقوله و در مرحله پایایانی 6 مقوله گزینشی همسو با رهیافت نظام مند استراوس و کوربین (1998) به قرار زیر به دست آمد: شرایط علّی (جهت‌گیری‌های ایدئولوژیک‌گرا در مفروضات رقابت‌ساز)، پدیده محوری (توسعه بینش رقابت‌پذیر)، شرایط زمینه ای (جهت گیری های توسعه بخش نظام درون سازمانی)، شرایط مداخله گر (چندجانبه گرایی رصد محیطی)، استراتژی ها (زیست بوم استراتژی های رقابتی پایدار)، پیامدها (تعالی گرایی سازمانی در جهت گیری های رقابتی). بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ضرورت توجه و پرداختن به توسعه گردشگری دریایی نه از منظر فعالیت های خاص تجارت دریایی به عنوان یک فعالیت مکملی یا مازاد و یا حتی مقطعی در صنعت دریایی، بلکه به عنوان یک فعالیت مستمر، پایدار، محوری و اساسی در صنعت دریایی کشور می بایست موردتوجه قرار گیرد.

designing a paradigm model of sustainable competitive advantage in the marine tourism industry; centered on ports and maritime organization

marine tourism is a special market that provides currency earning and employment opportunities for countries with coastlines by consuming available resources. for many island countries and coastal economies, this tourism activity is an important source of economic stability. today, the development of marine tourism can be considered as an important goal on a national scale. the aim of this research is to design a paradigmatic model of sustainable competitive advantage in the marine tourism industry, centered on ports and maritime organizations. the methodological approach of qualitative research is based on data-based theory. field data were collected through semi-structured interviews with 12 experts in the field of tourism management, business management and government management related to the field of maritime and through a judgmental purposeful sampling method. based on the analysis of the interviews, in the first stage, 633 primary codes were extracted and in the open coding stage, 114 open categories were obtained by identifying 491 common semantic codes. in the central coding stage, 41 categories were obtained and in the final stage, 6 selective categories were obtained in line with the systematic approach of strauss and corbin (1998) as follows: causal conditions (ideological orientations in competitive assumptions), central phenomenon (development of competitive insight), background conditions (development directions of the intra-organizational system), intervening conditions (multilateralism of environmental monitoring), strategies (ecosystem of sustainable competitive strategies), consequences (superiority organization in competitive orientations). based on the findings, it can be concluded that the need to pay attention and deal with the development of maritime tourism is not from the perspective of specific activities of maritime trade as a complementary or surplus activity or even temporary in the maritime industry, but as a continuous activity. stable, central and basic in the maritime industry of the country should be taken into consideration.