>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی تطبیقی مساله شفاعت از منظر حکمت متعالیه، اشاعره(با محوریت آراء فخررازی) و معتزله(با محوریت آراء قاضی عبدالجبار) با توجه به آیات قرآن کریم  
   
نویسنده بیات مرتضی ,صیدی محمود ,منصوری احسان
منبع پژوهش هاي تفسير تطبيقي - 1397 - دوره : 4 - شماره : 1 - صفحه:223 -241
چکیده    شفاعت از مباحث تفسیری کلامی است که آیات قرآنی سبب طرح آن در میان متفکران اسلامی گردیده است. مباحث مربوط به شفاعت را می توان به دو دسته کلی شفاعت کنندگان و شفاعت شوندگان تقسیم نمود. اشاعره و معتزله پیامبر اسلام(ص) را شفاعت کننده می دانند و در مورد سایر شافیان نظریه خاصی ارائه ننموده اند. در مقابل، ملاصدرا موجودات متقدم در قوس نزول(مجردات عقلی) و صعود(انسانهای کامل) را به دلیل واسطه فیض بودن، شفاعت کننده انسانها و هادیان آنها به سوی خداوند هستند. پیامبر اسلام(ص) نیز به دلیل جامعیت اسمائی فاتح باب شفاعت است. معتزله شفاعت را در ازدیاد نعمت های مومنان بهشتی؛ و اشاعره آنرا در کاستن عذاب فاسقان و ظالمان نیز فراگیر می دانند. ملاصدرا ضمن نقادی نظریه معتزله، شفاعت را در کاسته شدن عذاب دوزخیان نیز موثر می داند. البته در صورتی که افعال ناپسند آنها ملکه راسخ نگشته باشد.
کلیدواژه شفاعت، معتزله، اشاعره، ملاصدرا، مومن، فاسق
آدرس دانشگاه اراک, گروه معارف اسلامی, ایران, دانشگاه شاهد, گروه فلسفه و حکمت اسلامی, ایران, دانشگاه قم, ایران
پست الکترونیکی erfanhakim@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved