تاثیر سینما بر عکاسی در پایان قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم

پس از ابداع عکاسی و به دنبال آن تولد سینما، هر دو این هنرها مسیر رشد و تحول را با فاصله‌ای کمتر از یک قرن، سایه به سایه یکدیگر طی کردند. عکاسی که از1837م تا  1896م یعنی زمان تولد سینما به تجربه‌های گوناگون دست زده بود هم در تکنیک و هم در مضمون، راهنمای سینمای نوظهور شد. سینمااین هنر جدید، گوی سبقت را در جذب مخاطب از دیگر هنرها ربود و آرام آرام به تاثیرگذارترین هنر زمان تبدیل شد. سینمای نو پا نه تنها وامدار عکاسی که وامدار ادبیات، نقاشی، تئاتر و موسیقی هم بود. اما ارتباط مستقیم عکاسی و سینما با تصویر ثبت شده، تعامل این دو را نسبت به دیگر هنر ها پررنگ‌تر کرد. از سوی دیگر جریان های فکری هم‌عصر با تولد سینما نیز مباحث نظری ویژه‌ای را رقم زد که نظریه‌های عکاسی و تئوری‌های فیلم را در پی داشت  هدف این مطالعه نشان دادن تاثیر سینما بر عکاسی معاصر و یافتن پاسخ برای چرایی این تاثیرگذاری، با استفاده از مطالعات نظری صورت‌گرفته در این زمینه، به روش مطالعه توصیفی، تحلیلی منابع مکتوب و منابع تصویری با رویکرد به آراء اندیشمندانی مانند والتر بنیامین [1]خصوصاً در مقاله اثر هنری در عصر بازتولید تکنیکی،  و نظریۀ لحظۀ قطعی هنری کارتیه برسون[2] و نظریه های جدیدتری مانند تصویر زمان ژیل دلوز[3]است. جریانات فکری که به نظر می‌رسد تاثیرپذیری سینما از هنرها را معکوس کرده و جهت تاثیر سینما بر دیگر هنرها را تغییر داده است. اکنون در ابتدای قرن بیست و یکم میلادی و به دنبال تحولات فکری انتهای قرن بیستم میلادی، این ردپای سینما است که بر عکاسی دیده می شود. در پی این تحولات، مطالعۀ عواملی مانند زمان، سکون، قاب، حرکت، تداوم و توالی نشان می‌دهد که شکلی نو از زبان بصری در سینما و عکاسی رقم خورده است.

the impact of cinema on late 20th and early 21st century photography

after the invention of photography, followed by the birth of cinema, both arts experienced growth and evolution over less than a century. the techniques and themes guiding cinema emerged. this new art form surpassed other arts in attracting audiences and gradually became the most influential art of its time. cinema was not only indebted to photography but also to literature, painting, theater, and music. however, the direct connection between photography and cinema through recorded images made the interaction between the two more prominent than with other arts. additionally, contemporary intellectual movements that coincided with the birth of cinema created unique theoretical discussions, leading to the development of photography and film theories.this study aims to demonstrate the influence of cinema on contemporary photography and to explore why this influence occurs, utilizing theoretical studies conducted in this field through descriptive analysis of written and visual sources, with an emphasis on the views of thinkers such as walter benjamin, particularly in his essay the work of art in the age of mechanical reproduction, henri cartier-bresson and his theory of the decisive moment, as well as more recent theories such as gilles deleuze’s the time-image. intellectual movements appear to have shifted the influence of cinema on the arts, redirecting it toward cinema’s impact on other art forms. at the beginning of the 21st century, following the intellectual developments of the late 20th century, cinema’s trace is evident in photography. examining these developments, factors such as time, stillness, framing, movement, continuity, and sequence reveal that a new visual language has been established in both cinema and photography. by observing the earliest cinematic works following the invention and emergence of cinema, one can discern the role of photography in this new form of artistic expression, both in the technical aspects of cinema’s creation and in the themes presented in films.many filmmakers have created films influenced by individual photographs or collections of photographs by renowned photographers. john ford, for instance, developed the unique mise-en-scène of his films under the influence of edward curtis’s collection of american photographs. filmmakers such as stanley kubrick, nuri bilge ceylan, and abbas kiarostami are notable for integrating photographic elements into their cinematic works.