اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری بر ناگویی هیجانی و تحمل پریشانی در زنان نابارور تحت درمان شهر اهواز

مقدمه: ناباروری تجربه عاطفی دشواری است که سبب‌ساز مسائل یا اختلالات روانی می‌شود. طی فرایند طاقت‌فرسای درمان ناباروری، زوجین خصوصاً زنان دچار مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی می‌شوند. اختلالات هیجانی و کاهش تحمل موقعیت دشوار از جمله این مشکلات است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری بر ناگویی هیجانی و تحمل پریشانی در زنان نابارور تحت درمان شهر اهواز صورت گرفت.مواد و روش‌ها: طرح حاضر، مطالعه‌ای نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. جامعه آماری زنان نابارور تحت درمان شهر اهواز بودند که از میان آن‌ها 70 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب و به‌طور تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه قرار داده شدند. ابزارهای پژوهش مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (tas-20) بگبی، پارکر و تیلور، (1994) و مقیاس تحمل پریشانی (dts) سیمونز و گاهر (2005) و مداخله شامل آموزش بر مبنای رویکرد شناختی-رفتاری، به مدت 9 جلسه در چارچوب طرح درمانی ویلدرموت (2008) بود که برای گروه آزمایش اعمال گردید و برای گروه گواه انجام نشد.یافته‌ها: یافته‌ها با آزمون آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره محاسبه شد و میزان اثربخشی مداخله آموزش شناختی- رفتاری بر ناگویی هیجانی در گروه آزمایش 47/67 درصد، در گروه کنترل 56/99 درصد، بر تحمل پریشانی 53/44 درصد، و در گروه آزمایش و گروه کنترل 34/48 برآورد شد. آلفای کرونباخ تمامی متغیرها بیشتر از 0/70 درصد بود.نتیجه‌گیری: آموزش به شیوه شناختی-رفتاری می‌تواند به‌عنوان یک مداخله درمانی-آموزشی موجب افزایش سطح تحمل و کاهش ناگویی هیجانی در زنان نابارور گردد.

the effectiveness of cognitive-behavioral training on emotional dyslexia and distress tolerance in infertile women undergoing treatment in ahvaz

introduction: infertility is a profoundly distressing experience that often leads to psychological challenges and mental health disorders. throughout the demanding process of infertility treatment, couples, especially women, endure physical, psychological, and social difficulties, including emotional disturbances and reduced tolerance for distressing situations. the present study aimed to examine the efficacy of cognitive-behavioral training (cbt) in improving emotional dyslexia (alexithymia) and distress tolerance among infertile women undergoing treatment in ahvaz (iran).methods: this semi-experimental study employed a pretest-posttest design with a control group. the statistical population included infertile women receiving treatment in ahvaz, from whom 70 participants were selected via cluster sampling method and randomly assigned to either an experimental or a control group. the research instruments were the toronto alexithymia scale (tas-20; bagby, parker, and taylor, 1994) and the distress tolerance scale (dts; simmons and gaher, 2005). the intervention comprised nine sessions of cbt-based training following wildermut’s (2008) therapeutic framework, which was administered exclusively to the experimental group. data were analyzed using univariate and multivariate analysis of covariance (ancova/mancova).results: the findings indicated that cbt significantly improved emotional dyslexia (alexithymia) in the experimental group (effectiveness: 47.67%) compared to the control group (56.99%). similarly, distress tolerance increased by 53.44% in the experimental group versus 34.48% in the control group. cronbach’s alpha for all variables exceeded 0.70, confirming reliability.conclusion: cognitive-behavioral training served as an effective therapeutic-educational intervention, which enhanced distress tolerance and reduced emotional dyslexia (alexithymia) in infertile women.irct registration number: irct20240112060692n.