ارائه مدلی جهت ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران آموزش و پرورش مقطع ابتدایی (مورد مطالعه: شهرستان بندرعباس)

مقدمه: این پژوهش با هدف تدوین مدل ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران آموزش و پرورش مقطع ابتدایی انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع استقرای قیاسی و پژوهش فراترکیبی است. نمونه‌های انتخابی شامل مدیران و کارشناسان سازمان آموزش و پرورش با تعداد 20 نفر به‌صورت هدفمند بود که با نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای تعیین متغیرهای صلاحیت‌های هیجانی و صلاحیت‌های اجتماعی مدیران به روش تجربی از مصاحبه استفاده شد. براساس بررسی مبانی نظری و تئوری تحقیق، مولفه‌های اصلی و فرعی و شاخص‌های موثر بر صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی شناسایی و در قالب چک‌لیست امتیازی تدوین، و برمبنای رویکرد قیاسی با روش تحلیل محتوا، شاخص‌ها و مولفه‌های تحقیق تایید گردید. مصاحبه‌های انجام شده به‌صورت تجربی و حضوری با نمونه‌ها صورت گرفت. در مبحث کدگذاری در حدود 800 کد سنجش شد و در بررسی نهایی 160 کد مشخص گردید. پس از تعیین متغیرهای تحقیق، واحدهای تحلیل (مضمون، مقوله و نشانگرها) مشخص گردید.یافته‌ها: مضمون‌های تعیین‌شده برای ارائه مدلی جهت ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران، حاوی 8 متغیر اصلی تحقیق شامل کیفیت زندگی کاری، حمایت گرایی، واقع‌گرایی، اعتمادسازی، تعهد اجتماعی، صلاحیت شغلی، صلاحیت فردی و صلاحیت اجتماعی بودند.نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت صلاحیت اجتماعی و هیجانی در بهبود عملکرد مدیران و کمک به آن‌ها در دستیابی به اهداف خود در سازمان، استفاده از الگوی تدوین‌شده می‌تواند برای بهبود شایستگی‌ها، صلاحیت‌های عاطفی و اجتماعی مدیران، آموزش تفکر، نیروی انسانی خلاق و کارآفرینی در سیستم آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گیرد.

a model for enhancing emotional and social competencies of primary education administrators (case study: bandar abbas)

introduction: this study aimed to develop a comprehensive model for improving the emotional and social competencies of primary education administrators in bandar abbas, iran.methods: utilizing a deductive-inductive approach with meta-synthesis methodology, the study employed purposive sampling to select 20 administrators and education specialists. data collection involved in-depth, face-to-face interviews to empirically determine emotional and social competency variables. based on a review of the theoretical foundations and research framework, the key components and sub-components influencing emotional and social skills were identified and compiled into a scored checklist. using a comparative approach alongside content analysis, the study confirmed the validity of these indicators and components. experimental, face-to-face interviews were conducted with the sample population. during the coding process, approximately 800 codes were initially examined, with 160 codes ultimately retained after the final evaluation. following the identification of research variables, the units of analysis, including themes, categories, and indicators were established.results: the proposed competency enhancement model comprised eight key variables: quality of work life, support orientation, realism, trust-building, social commitment, job competency, individual competency, and social competency. these components emerged as fundamental dimensions for developing administrators’ emotional and social skills within educational contexts.conclusion: given the importance of social and emotional competence in enhancing managerial performance and helping leaders achieve organizational goals, the proposed model could be utilized to improve competencies, foster emotional and social skills in managers, and cultivate critical thinking, creativity, and entrepreneurship within the educational system.