بررسی رابطه ذهن‌آگاهی و مسئولیت‌پذیری با روابط بین فردی و پذیرش اجتماعی دانشجویان؛ نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی

مقدمه: بررسی پذیرش اجتماعی و روابط بین فردی دانشجویان و عوامل مرتبط با آن‌ها، بینش‌های مهمی برای افزایش مداخلات آموزشی و اجتماعی در این زمینه ارائه می‌دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی در رابطه بین ذهن‌آگاهی و مسئولیت‌پذیری با روابط بین فردی و پذیرش اجتماعی انجام گرفت.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری، دانشجویان دختر و پسر مقطع دکترای حرفه‌ای دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 2008 نفر بودند , حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 برآورد شد. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده پرسشنامه‌های ذهن‌آگاهی بائر (2006)، مسئولیت‌پذیری نعمتی (1387)، مهارت‌های ارتباط بین فردی منجمی زاده (1391)، پذیرش اجتماعی کراون (1960) و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و درگروت (1991) انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای spss و amos نسخه 24 مورد تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: ذهن‌آگاهی اثر مستقیمی بر پذیرش اجتماعی (0/28=β) و روابط بین فردی (0/31=β) داشت. همچنین مسئولیت‌پذیری بر روابط بین فردی با اثر مستقیم و معنی‌دار به دست آمد (0/33=β). نتایج همچنین بیانگر اثر مستقیم مسئولیت‌پذیری بر پذیرش اجتماعی بود (0/45=β). همچنین نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی در رابطه بین مسئولیت‌پذیری و پذیرش اجتماعی تائید گردید.نتیجه‌گیری: با افزایش ذهن‌آگاهی و مسئولیت‌پذیری، کیفیت روابط بین فردی و تمایل به پذیرش اجتماعی در دانشجویان افزایش ‌می‌یابد. همچنین یادگیری خودتنظیمی با بهبود مسئولیت‌پذیری و پذیرش اجتماعی به‌عنوان یک متغیر میانجی در این رابطه عمل می‌کند.

investigating the relationship between mindfulness and responsibility with interpersonal relationships and social acceptance of students: the mediating role of self-regulated learning

introduction: understanding students’ social acceptance and interpersonal relationships, along with their associated factors, provides critical insights for enhancing educational and social interventions in this field. the present study aimed to examine the mediating role of self-regulation learning in the relationship between mindfulness and responsibility with interpersonal relationships and social acceptance among students.methods: this descriptive-correlational study included professional doctoral students at zanjan university of medical sciences during the 2019-2020 academic year. the statistical population comprised 2008 students, with a sample size of 384 determined using cochran’s formula. data were collected using validated questionnaires: baer’s mindfulness questionnaire (2006), nemati’s responsibility scale (2008), manjamizadeh interpersonal communication skills questionnaire (2012), crown social acceptance scale (1960), and pintrich and de groot’s self-regulated learning strategies questionnaire (1991). data were analyzed using the pearson correlation test and structural equation modeling in spss (version 24) and amos-24 software. results: the results revealed significant direct effects of mindfulness on both social acceptance (β=0.28) and interpersonal relationships (β=0.31). responsibility demonstrated significant direct effects on interpersonal relationships (β=0.33) and social acceptance (β=0.45). furthermore, self-regulated learning was confirmed as a mediating variable in the relationship between responsibility and social acceptance.conclusion: the findings indicated that increased mindfulness and responsibility were associated with enhanced quality of interpersonal relationships and greater social acceptance among students. additionally, self-regulated learning served as a mediating factor by improving responsibility and social acceptance.