مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر شفقت بر امید به زندگی و نشانگان افت روحیه در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس، یک بیماری بالقوه ناتوان‌کننده مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی) است که علاوه بر مشکلات جسمانی، سبب اختلالات خلقی و مشکلات روانشناختی برای بیماران می شود. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو روش روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و شفقت بر امید به زندگی و نشانگان افت روحیه در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود.روش کار: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ﺑﯿﻤﺎران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه‌کننده به انجمن ام اس شهر تبریز در سال 1402 بود. تعداد 60 نفر از جامعه آماری به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گرو ه آزمایش و یک گروه کنترل قرار داده شدند (هر کدام 20 نفر). برای گروه آزمایشی اول، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و برای گروه آزمایشی دوم، درمان شفقت طی 8 جلسه 60 دقیقه ای در طول چهار هفته اجرا شد. درحالی‌که گروه کنترل، آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های امید اسنایدر و هاریس (1991) و نشانگان افت روحیه کیسان و همکاران (2004) بود که در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم‌افزار spss-16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شفقت بر امید به زندگی و نشانگان افت روحیه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تاثیر داشت (0/05>p) همچنین نتایج آزمون تعقیبی، نشان دهنده عدم تفاوت معنی دار آماری بین دو روش درمانی در امید به زندگی و نشانگان افت روحیه، بود.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه می‌توان از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر شفقت به‌عنوان روش‌های درمان موثر در افزایش امید به زندگی و کاهش نشانگان افت روحیه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس استفاده نمود.

comparing the effectiveness of acceptance and ccommitment-based therapy and compassion-based therapy on life expectancy and demoralization syndrome in patients with multiple sclerosis

background: multiple sclerosis (ms) is a potentially brain and spinal cord (central nervous system) debilitating disease. in addition to physical problems, it can cause mood disorders and mental, neurological, and psychological problems in patients. the aim of this study was to compare the effectiveness of acceptance and commitment-based therapy and compassion-based therapy on life expectancy and demoralization syndrome in patients with multiple sclerosis.methods: this was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and a two-month follow-up design with a control group. the study population included all patients with multiple sclerosis referred to the ms association of tabriz city in 2023. a total of 60 people were selected by convenience sampling method and divided into two experimental groups and a control group (20 people each). for the first experimental group, acceptance and commitment-based therapy, and for the second experimental group, compassion-based therapy, were administered in eight 60-minute sessions over four weeks in an independent manner. the control group did not receive any training. the research instruments included the hope scale by snyder, et al. (1991) and the demoralization scale by kissane et al. (2004), which were completed at the pre-test, post-test, and follow-up phases. data were analyzed using repeated measures analysis of variance using spss v.16 software.results: the results showed that the therapy based on acceptance and commitment and compassion-based therapy had positive effects on life expectancy and demoralization syndrome in patients with ms (p<0.05). furthermore, the post-hoc results showed that there is no significant difference between the effects of two treatments on life expectancy and demoralization syndrome.conclusion: according to the study results, the acceptance and commitment-based therapy and the on compassion-based therapy can be used as effective treatments to increase life expectancy and reduce demoralization syndrome in patients with ms.