تاثیر آموزش کارآفرینی بر قصد کارآفرینی با نقش میانجی شور کارآفرینی و تعدیل‌کننده هوشیاری کارآفرینانه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش کارآفرینی بر قصد کارآفرینی با نقش میانجی شور کارآفرینی و تعدیل‌کننده هوشیاری کارآفرینانه است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت توصیفی پیمایشی از نوع علّی است. جامعه آماری پژوهش دانشجویان رشتۀ کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه در سال تحصیلی 1402-1403 بودند. تعداد جامعه آماری 1550 نفر بودند که حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، 308 نفر به شیوۀ روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. روش گردآوری داده‌ها میدانی و ابزار موردنیاز استفاده پرسشنامه بود. روش تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها آمار توصیفی و مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از دو نرم‌افزار spss26 و amos24 بود. یافته‌ها نشان داد که آموزش کارآفرینی 58 درصد تغییرات حاصل از قصد کارآفرینی پاسخ می‌دهد. آموزش کارآفرینی به میزان 61 درصد تغییرات حاصل از شور کارآفرینی را پیش‌بینی می‌نماید و در نهایت شور کارآفرینی به میزان 10 درصد تغییرات حاصل از قصد کارآفرینی ار پاسخ می‌دهد. نتایج آزمون سوبل نشان داد که نقش میانجی شور کارآفرینی بین آموزش کارآفرینی با قصد کارآفرینی مورد تایید قرار گرفت.همچنین هوشیاری کارآفرینی به عنوان نقش تعدیل‌گر بعد از اضافه شدن به آموزش کارآفرینی به میزان 43 درصد بر قصد کارآفرینی موثر واقع شد. نتایج نشان داد که آموزش کارآفرینی و شور کارآفرینی عوامل اثرگذار بر قصد کارآفرینی هستند. همچنین هوشیاری کارآفرینانه با نقش تعدیل‌گر باعث تقویت و بهبود قصد کارآفرینی شده است. پیشنهاد می‌شود که آموزش‌های تخصصی کارآفرینی به‌عنوان یک رویکرد کارآمد در دانشگاه اجرایی شود تا دانشجویان با مفاهیم کارآفرینی آشنا شوند و قصد و تمایل کارآفرینی در آن‌ها به وجود آید.

the effect of entrepreneurship education on entrepreneurial intention with the role of mediator of entrepreneurial passion and moderator of entrepreneurial vigilance

the purpose of the present study is to investigate the effect of entrepreneurship education on entrepreneurial intention with the role of mediator of entrepreneurial passion and moderator of entrepreneurial vigilance. the statistical population was researchers in the agricultural field of razi university of kermanshah in the academic year 1402-1403. the statistical population was 1550 people, and the sample size was 308 people selected using the morgan table using the simple random sampling method. the data collection method was fieldwork and the required tool was the use of a questionnaire. the data analysis method was descriptive statistics and structural equation modeling using two softwares, spss26 and amos24. the findings showed that entrepreneurship education responds to 58 percent of entrepreneurial intention. entrepreneurship education predicts 61 percent of changes resulting from entrepreneurial passion, and finally entrepreneurial passion responds to 10 percent of changes resulting from entrepreneurial intention. the results of the sobel test showed that the mediating role of entrepreneurial passion between entrepreneurship education and entrepreneurial intention was examined. also, entrepreneurial awareness as a moderating role after being added to entrepreneurship education was found to have a 43% effect on entrepreneurial intention. the results showed that entrepreneurship education and entrepreneurial passion are influential factors on entrepreneurial intention. also, entrepreneurial awareness with a moderating role strengthens and improves entrepreneurial intention. it is suggested that specialized entrepreneurship education is an efficient tool in executive universities so that students become familiar with the concepts of entrepreneurship and want entrepreneurship to arise in them.