تحلیل انتقادی دیدگاه قائلین به جواز لعن خلفا در مکتب اهل بیت علیهم السلام

از مباحث مهمی که در روایات شیعه آمده، لعن مخالفان اهل بیت ع است. در عین حال برخی با دستاویز قراردادن چنین روایاتی قائل به جواز لعن مقدسات اهل سنت به ویژه خلفا ‌با ذکر نام‌ شده اند. این پژوهش با به کارگیری روش توصیفی، تحلیلی و استنتاجی در صدد بررسی وجود یا عدم وجود چنین روایاتی در منابع شیعه بوده و به این نتیجه دست یافته که در مکتب شیعه حتی یک روایت هم در لعن تصریحی خلفا و با ذکر نام آن ها، نیامده است. ضمن اینکه چنین دیدگاهی با آیات دعوت کننده به وحدت، سیره اهل بیت ع در تعامل با خلفا همراه با انتقاد به دور از سبّ و توهین، اصل تقیه و رازداری، نحوه مراوده ائمه ع و پیروانشان با بزرگان اهل سنت و... تعارض دارد. علاوه بر این، آغازگر چنین لعنی معاویه و عامل انتساب شیعه به این اتهام، بنی امیه بوده است. حتی در صورت وجود چنین روایاتی در شیعه، باید گفت که این روایات جعلیات فرقه‌ای انحرافی بوده که همواره از سوی ائمه: نهی شده اند و گفتار آن ها فاقد اعتبار است.  

Critical Analysis of the View of Permitting Cursing the Caliphs in the School of the Ahlulbayt (peace be upon them)

Among the important topics within the Shia narrations is the cursing of the enemies of the Ahlulbayt (peace be upon them). Meanwhile some have used such narrations and concluded permission of cursing the sacred things of the Sunnis, especially the Caliphs by their names. This research, using descriptive – analytical and deductive method, tries to review the existence or noneexistence of such narrations in Shia narrative sources. It has concluded that in the school of Shi’ism, there is not a single narration in which the curse of the Caliphs, using their names, has been mentioned. Additionally such view is in contrary with verses of the Qur’an that calls for unity, behavior of the Ahlulbayt toward the Caliphs, which included criticism but away from false words and insult, principle of Taqiya and keeping secret, the method of the Ahlulbayt and their followers in treating the elite figures of the Sunni, and etc. In addition the one who started such a cursing was Mu’awiya and the factor accusing Shia with such accusation were the Umayyad. Even if such narrations existed in Shia sources, one must say that such narrations are the fabricated narrations that have been always forbidden by the Ahlulbayt and they are not authentic.