تاثیر پرستاری از راه دور بر پیامدهای بیماری در مبتلایان به دیابت

مقدمه و هدف: دیابت شایع ترین بیماری متابولیک مزمن در سراسر جهان است که نیاز به پیگیری مادام العمر دارد. پرستاری از راه دور روشی مناسب برای ارائه مراقبت از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است. مرور حاضر برای ارزیابی تاثیر پرستاری از راه دور در مقایسه با مراقبت های معمول بر پیامدهای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.مواد و روش ها: جستجوی جامع پایگاه‌های اطلاعاتی آنلاین شامل pubmed، scopus، کتابخانه cochrane و google scholar با استفاده از کلیدواژه‌های mesh زیر انجام شد: پرستاری از راه دور، پیگیری تلفنی، دیابت شیرین، مدیریت بیماری، قند خون، خودمراقبتی، تبعیت از درمان، و کیفیت زندگی، تا جولای 2024. دو بازبین به طور مستقل مطالعات مربوطه را بر اساس نتایج از پیش تعیین شده (پایبندی به درمان، مراقبت از خود، کنترل قند خون و کیفیت زندگی) غربالگری کردند و داده‌هایی را از همه مطالعات واجد شرایط استخراج کردند. یافته ها: از میان تمام مطالعات بازیابی‌شده، 13 کارآزمایی نیمه تجربی و تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از پنج قاره، معیارهای ورود را داشتند. هم بیماران مرد و هم زن در مطالعات گنجانده شده با میانگین سنی 56.2 سال و دامنه پیگیری 12 هفته تا 18 ماه در نظر گرفته شدند. یافته ها نشان داد که پرستاری از راه دور یا پیگیری تلفنی پرستار به طور معنی داری باعث افزایش میانگین نمره کارآمدی خودمراقبتی، بهبود پیروی از رژیم درمانی، کاهش سطح هموگلوبین گلیکوزیله و گلوکز پلاسما (اما نه پروفایل لیپیدی و شاخص توده بدن) و کیفیت زندگی در مقایسه با مراقبت های معمول در افراد مبتلا به  دابت ملیتوس نوع 2 شد. نتیجه گیری: پرستاری از راه دور به‌عنوان یک رویکرد مطلوب، می‌تواند به افراد مبتلا به دیابت نوع2 در بهبود کنترل قند خون، مراقبت از خود و به حداقل رساندن پیامدهای بیماری کمک کند. در مجموع، یافته‌های این بررسی حاضر نشان می‌دهد که پرستاری از راه دور موثر به نظر می‌رسد و باید به عنوان بخشی از برنامه سلامت برای مدیریت بهتر افراد مبتلا به دیابت در همه جوامع برنامه‌ریزی شود. 

the effect of telenursing on disease outcomes in people with type ii diabetes mellitus

introduction: diabetes is the most common chronic metabolic disease worldwide and requires lifelong follow-up. telenursing is considered an effective method for providing care to individuals with type ii diabetes mellitus (t2dm). this narrative review aimed to evaluate the effects of telenursing compared to routine care on disease outcomes in people with t2dm.materials and methods: a comprehensive search of online databases including pubmed, scopus, the cochrane library, and google scholar was conducted using the following mesh keywords: telenursing, telephone follow-up, diabetes mellitus, disease management, blood glucose, self-care, treatment adherence, and quality of life, up to july 2024. two independent reviewers screened relevant studies based on predefined outcomes (treatment adherence, self-care, glycemic control, and quality of life) and extracted data from all eligible studies. results: of all retrieved studies, 13 quasi-experimental and randomized controlled trials (rcts) from five continents met the inclusion criteria. both male and female patients were included, with a mean age of 56.2 years and follow-up durations ranging from 12 weeks to 18 months. the findings indicated that telenursing or nurse-led telephone follow-up significantly increased self-care efficacy scores, improved adherence to treatment regimens, and reduced levels of glycosylated hemoglobin and plasma glucose. however, no significant effects were observed on lipid profiles or body mass index. quality of life also improved compared to routine care. conclusion: telenursing appears to be an effective approach for improving glycemic control, promoting self-care, and minimizing disease complications in individuals with type ii diabetes. overall, these findings suggest that telenursing should be considered an integral part of health programs for better diabetes management across various populations.