بررسی تاثیر متفورمین در پیشگیری از پیشرفت مرحله ی پیش دیابت به دیابت نوع 2 در ایران

زمینه و هدف: دیابت نوع دو یک بیماری با شیوع در حال افزایش است و هزینه های زیادی را جهت دریافت خدمات درمانی به بیماران تحمیل می کند. مطالعه ی حاضر به بررسی تاثیر متفورمین در پیشگیری از پیشرفت مرحله ی پیش دیابت به دیابت نوع 2 می پردازد.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور، بر روی افراد در مرحله ی پیش دیابت در طرح قند و لیپید تهران انجام شد. افراد بعد از تصادفی کردن در یکی از گروه های درمانی شامل گروه متفورمین (درمان با متفورمین همراه با توصیه های استاندارد رژیم و ورزش)، گروه intensive (کاهش وزن بیش از 7% و ورزش بیش از 150 دقیقه در هفته) و گروه کنترل (رژیم استاندارد و ورزش و دارونما پلاسبو مورد بررسی قرار داده شدند. بیماران به مدت یکسال بررسی شدند و سپس مورد مقایسه قرار گرفتند. سطح معنی داری کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد. نتایج: در این مطالعه، صد هشتاد و یک بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که 89 نفر دوره ی یک ساله را با موفقت تمام کردند (گروه متفورمین: 26 نفر، گروه intensive: 31 نفر، و گروه پلاسبو: 32 نفر). تفاوتی معنی داری بین یافته های آنتروپومتریک  دموگرافیک گروه ها وجود نداشت. در گروه گروه intensive فشارخون سیستولیک، قند خون دو ساعته، و انسولین پلاسما به طور معنی داری کاهش یافت (all p-values <0.05). متفورمین نیز سبب کاهش معنی دار فشار خون دیاستولیک، کلسترول، و کاهش وزن شد و همچنین سبب افزایش معنی داری در سطح hdl خون شد که این تغییرات از تمام گروه ها بیشتر بود (all p-values <0.05). هیچ کدام از مداخلات سبب کاهش معنی دار در قند خون ناشتا، ldl، و تری گلیسرید نشد. بیشترین تغییر وزن در گروه متفورمین رخ داد. در پایان مطالعه هیچ کدام از افراد گروه intensive  به دیابت مبتلا نشدند که بهترین نتیجه ی درمان را داشت.نتیجه گیری: تاثیر کاهش وزن و ورزش در پیشگیری از ابتلا به دیابت تیپ دو، بیش از تاثیر متفورمین است اما تاثیر این دو از پلاسبو به طور معنی داری بیشتر است.

evaluating the effect of metformin in preventing the progression from prediabetes to type ii diabetes in iran

introduction: type ii diabetes is a chronic disease with increasing prevalence, imposing substantial costs on patients due to medical care needs. this study aimed to investigate the effect of metformin in preventing the progression from prediabetes to type ii diabetes in an iranian population.materials and methods: this randomized double-blind clinical trial was conducted among individuals with prediabetes enrolled in the tehran lipid and glucose study. participants were randomly assigned to one of three groups: (1) the metformin group (metformin along with standard dietary and physical activity advice), (2) the intensive lifestyle group (targeted weight loss >7% and physical activity >150 minutes/week), and (3) the control group (placebo plus standard recommendations). patients were followed for one year. a significance level of p < 0.05 was considered.results: the independent t-test showed a statistically significant difference in mean a total of 181 participants were enrolled, and 89 completed the one-year follow-up (metformin group: 26; intensive group: 31; placebo group: 32). there were no significant differences in baseline anthropometric or demographic variables among the groups. in the intensive group, significant reductions were observed in systolic blood pressure, two-hour plasma glucose, and plasma insulin levels (all p < 0.05). in the metformin group, significant reductions in diastolic blood pressure, cholesterol, and body weight were noted, along with a significant increase in hdl levels—greater than in the other groups (all p < 0.05). none of the interventions led to significant changes in fasting blood glucose, ldl, or triglyceride levels. interestingly, the greatest weight reduction was observed in the metformin group. at the end of the study, none of the participants in the intensive group progressed to diabetes, indicating the most favorable outcome.conclusion: while both metformin and lifestyle modifications were effective in delaying the onset of type ii diabetes, lifestyle intervention was significantly more effective. both interventions performed significantly better than placebo.