پیش بینی کیفیت زندگی وابسته به سلامت بر اساس اضطراب سلامت، خود مدیریتی دیابت و خودآگاهی هیجانی با میانجی گری تنظیم هیجان در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1

مقدمه و هدف: اگرچه با پیشرفت علم و بهبود درمان های پزشکی افراد مبتلا به بیماری های مزمن همچون دیابت نسبت به گذشته از طول عمر بالاتری برخوردار شده اند، اما در عین حال بیشتر از قبل با مشکلات مربوط به سازگاری و سلامت روان درگیر هستند. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی وابسته به سلامت بر اساس اضطراب سلامت، خودمدیریتی دیابت و خودآگاهی هیجانی با میانجی گری تنظیم هیجان در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع1 بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی- همبستگی بود. بدین منظور 250 نفر نوجوان مبتلا به دیابت نوع1 در شهر اصفهان به صورت نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیار های ورود به پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهشی شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه کیفیت زندگی ویر و شربورن، پرسشنامه اضطراب سلامت سالکوسکیس و وارویک، مقیاس خودمدیریتی دیابت اسچمیت و همکاران، پرسشنامه خودآگاهی هیجانی گرنت و همکاران، و مقیاس تنیظیم هیجان گارنفسکی و همکاران، بود. در نهایت داده های به دست آمده در دو سطح توصیفی و استنباطی در نرم افزار spss24 و amos21  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که اضطراب سلامت ، خودمدیریتی دیابت و خودآگاهی هیجانی با تنظیم هیجان دارای رابطه معنادار هستند و توانستند 29 درصد از واریانس این متغیر را تبیین نمایند. به دنبال آن تنظیم هیجان و خودآگاهی هیجانی  با کیفیت زندگی دارای رابطه معنادار هستند و توانستند 49 درصد از واریانس این متغیر را تبیین کنند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده می توان از طریق تعدیل اضطراب سلامت و بالا بردن میزان خودمدیریتی دیابت وخودآگاهی هیجانی به بهبود تنظیم هیجان کمک نموده و بدین ترتیب  میزان کیفیت زندگی و در پی آن سلامت روان در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 را افزایش داد و از شدت عوارض دیابت نوع1 کاست. 

predicting health-related quality of life based on health anxiety, diabetes self-management, and emotional self-awareness mediated by emotion regulation in adolescents with type i diabetes

introduction: despite advancements in scientific research and improvements in medical treatments, individuals with chronic conditions such as type 1 diabetes are living longer than ever before. however, they face significant challenges related to mental health and adaptation. this study aimed to predict health-related quality of life (hrqol) based on health anxiety, diabetes self-management, and emotional self-awareness, with emotion regulation as a mediating variable among adolescents with type i diabetes.materials and methods: this descriptive-correlational study included 250 adolescents diagnosed with type i diabetes from isfahan province, selected through convenience sampling based on pre-defined inclusion criteria. data were collected using a demographic information questionnaire, the world health organization quality of life questionnaire (1992), the health anxiety questionnaire (salkovskis & warwick, 2002), the diabetes self-management scale (schmitt et al., 2013), the emotional awareness questionnaire (grant et al., 2002), and the emotion regulation scale (garnefski et al., 2001). the data were analyzed using spss 24 and amos 21 software at both descriptive and inferential levels.results: the findings indicated that health anxiety, diabetes self-management, and emotional self-awareness were significantly correlated with emotion regulation, collectively explaining 29% of the variance in this construct. furthermore, emotion regulation and emotional self-awareness were significantly associated with hrqol, together accounting for 49% of the variance in this outcome.conclusion: the results suggest that improving emotion regulation through interventions targeting health anxiety, diabetes self-management, and emotional self-awareness may enhance hrqol in adolescents with type i diabetes. this, in turn, could promote better mental health and help mitigate the complications associated with type i diabetes.