مقایسه هم انقباضی عضلانی حین تکنیک های تمرین عملکردی در دو سطح سخت و نرم در ورزشکاران دارای سابقه آسیب رباط صلیبی قدامی

مقدمه: تفاوت سطوح مواد ممکن است بر عملکرد ورزشی و فعالیت عضلانی تاثیر داشته باشد و عواملی مانند نرمی، بازگشت، بالشتک و جذب نیرو بر وظایف حرکتی موثر باشد هدف از مطالعه حاضر مقایسه هم انقباضی عضلات موثر در آسیب رباط صلیبی قدامی حین دو تمرین عملکردی بر روی سطوح سخت و نرم بود.روش کار: 29 نفر مرد ورزشکار دانشگاهی با میانگین قد 3/54±171/3 سانتی‌متر، وزن 2/5±75/4 کیلوگرم و سن 2/26±24/47 سال برای شرکت در مطالعه به صورت در دسترس و هدفمند /انتخاب شدند. تمرینات عملکردی شامل پرش جمع و پرش اسکات و دو سطح نرم (تاتامی) و سخت (زمین) برای انجام تمرین در نظر گرفته شد. فعالیت الکترومایوگرافی عضلات راست رانی، پهن داخلی، پهن خارجی، نیم وتری و نیم غشایی طی تمرینات در دو مرحله یک بار در سطح نرم و یک بار در سطح سخت ثبت شد. برای نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیر-ویلک و برای مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی در دو سطح سخت و نرم از آزمون آنالیز واریانس دو سویه با اندازه گیری تکراری در سطح معنی‌داری 0/05 = α استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر اصلی سطح بر هم انقباضی داخلی-خارجی(0/000=p) و بر هم انقباضی جهت‌دار فلکسوری-اکستنسوری (0/000=p) معنی دار و بر هم انقباضی عمومی معنی‌دار نبود (0/955=p). اثر اصلی تمرین بر هم انقباضی داخلی- خارجی (0/008=p) و بر هم انقباضی فلکسوری- اکستانسوری (0/013=p) و بر هم انقباضی عمومی (0/031=p) معنی دار بود. اثر تعاملی فقط در هم انقباضی عمومی معنی دار بود (0/025=p).نتیجه گیری: نتایج نشان داد سطح سخت و پرش اسکات در مقایسه با پرش جمع و سطح نرم در برنامه‌های تمرینی پیشگیری از آسیب لیگامنت صلیبی قدامی موثر تر واقع شد. با توجه به یافته های مطالعه حاضر تمرین پرش جمع  منجر به هم انقباضی بیشتر فلکسوری شده و می‌تواند یک ریسک فاکتور آسیب زای آسیب لیگامنت صلیبی قدامی باشد.   

comparison of muscle co-contraction during functional training techniques at hard and soft surfaces in athletes with anterior cruciate ligament injury

introduction: the difference in material surfaces may affect sports performance and muscle activity, and factors such as softness, rebound, cushioning, and force absorption are effective on motor tasks. the purpose of this study is to compare the co-contraction of effective muscles in anterior cruciate ligament injury during two functional exercises on surfaces that were hard and soft.methods: 29 male university athletes with an average height of 171.3±3.54 cm, weight of 75.4±2.5 kg, and age of 24.47±2.26 years were selected to participate in the study. functional exercises, including squat jump and squat jump, and two softs (tatami) and hard (ground) surfaces, were considered for training. the electromyographic activity of the rectus femoris, vastus medialis, vastus lateralis, semitendinosus, and semimembranous muscles during the exercises was recorded in two stages, once on a soft surface and once on a hard surface. the shapier-wilk test was used to determine the normality of the data distribution, and the two-way analysis of variance with repeated measurements test was used to compare the electromyographic activity in two hard and soft surfaces at a significance level of α = 0.05.results: the results showed that the main effect of surface on internal-external co-contraction (p=0.000) and directional flexor-extensor co-contraction (p=0.000) and general co-contraction was not significant (p=0.955). the main effect of training on internal-external co-contraction (p=0.008), flexor-extensor co-contraction (p=0.013), and general co-contraction (p=0.031) was significant. the interaction effect was significant only in general co-contraction (p=0.025).conclusion: the results showed that the hard surface and squat jump were more effective in training programs to prevent anterior cruciate ligament injury than the squat jump and soft surface. according to the present study’s findings, compound jumping exercise leads to more flexion contraction and can be a risk factor for anterior cruciate ligament damage.