مدل ساختاری شادکامی بر اساس ذهن‌آگاهی با نقش میانجی‌ هوش هیجانی، شفقت به خود و تاب‌آوری

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی هوش هیجانی، شفقت به خود و تاب‌آوری در رابطۀ بین ذهن‌آگاهی و شادکامی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی، از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ دانشجویان کارشناسی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 1401-1400 بود. 373 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات، از فرم کوتاه پرسش‌نامه شادکامی آکسفورد، فرم کوتاه سیاهه ذهن‌آگاهی فرایبورگ، پرسش‌نامه هوش هیجانی برادبری و گریوز، فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود و فرم کوتاه مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون استفاده شد. برای تحلیل دا ده‌ها، از روش ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که اثر مستقیم ذهن‌آگاهی بر شادکامی، هوش هیجانی و شفقت به خود، همچنین، اثرات مستقیم هوش هیجانی و شفقت به خود بر تاب‌آوری و شادکامی معنادار است. به علاوه، هوش هیجانی، شفقت به خود و تاب‌آوری، رابطۀ بین ذهن‌آگاهی و شادکامی را میانجی‌گری می‌کنند و اثر مسیر غیرمستقیم ذهن‌آگاهی بر شادکامی معنادار است به این صورت که ذهن‌آگاهی با افزایش هوش هیجانی و شفقت به خود منجر به افزایش تاب‌آوری می‌شود و با افزایش تاب‌آوری، شادکامی افزایش می‌یابد. این یافته‌ها دارای تلویحات کاربردی مهم برای مداخله‌های آموزشی-مشاوره‌ای جهت بهبود شادکامی است.

the structural model of happiness based on mindfulness with mediator role of emotional intelligence, self-compassion and resilience

the purpose of this study was to investigate the mediating role of emotional intelligence, self-compassion and resilience in the relationship between mindfulness and happiness. the method of this descriptive-correlational research was structural equation modeling. the statistical population of this study included all undergraduate students of isfahan university, isfahan, iran in the academic year of 1400-1401. according to the krejcie and morgan table, 373 people were selected by using cluster sampling method. the researchers used the oxford happiness questionnaire-short form, the freiburg mindfulness inventory-short form, the bradberry and greaves emotional intelligence questionnaire, the self-compassion scale-short form and the connor-davidson resilience scale-short form to collect the data. pearson's correlation coefficient method and structural equation modeling were used to analyze the data. in addition, the findings showed that the significant direct effect of mindfulness on happiness, emotional intelligence and self-compassion. also, the direct effects of emotional intelligence and self-compassion on resilience and happiness were significant. in addition, emotional intelligence, self-compassion, and resilience mediated the relationship between mindfulness and happiness. moreover, the indirect effect of mindfulness on happiness was significant in that mindfulness leads to an increase in resilience by enhancing emotional intelligence and self-compassion, while it improves happiness by increasing resilience. these findings have important practical implications for educational-counseling interventions to improve happiness.