مناسبات جریان ‌های شیعی عمان با حکومت و سایر مسلمانان

شیعیان عمان کلیتی واحد نیستند؛ برخی بلوچ، برخی خوجه، برخی بحرینی و شماری نیز عرب عمانی هستند. در هر کدام از این گروه‌ها شخصیت، هویت و تفکر جمعی خاصی ‌مشاهده می‌شود که همین امر سطوح متفاوتی از ادغام در جامعه میزبان را برای آنها رقم زده است؛ به این معنا که هرگونه تلاشی برای تقریب و نزدیک‌کردن مناسبات شیعیان عمان با دیگر مذاهب در گام اول مستلزم بر تمرکز خود شیعیان برای حذف مانع و چالش‌های موجود بین آنهاست. محدودیت‌های قانونی و ساختاری و استفاده حکومت از آنها برای مقابله با تحرکات و فعالیت‌های جدید، چالشی دیگر در این‌باره است. افزون بر آن هرگونه تلاش برای ساماندهی شیعیان عمان، ممکن است حساسیت حکومت عمان را برانگیزد که روابط حسنه‌ای با جمهوری اسلامی دارد. این پژوهش با استفاده از دو روش مطالعۀ کتابخانه‌ای و مصاحبه با یکی از کارشناسان ارشد مسائل عمان، به بررسی بیشتر جوانب حضور شیعیان در جامعه عمان می‌پردازد و رابطه آنها را با اباضیه بررسی می‌کند که بیشتر جامعه عمان را تشکیل می‌دهند، نظام حکومتی عمان را در اختیار دارند و اشتراک‌های بسیاری نیز با شیعیان دارند. این نوشتار اباضیه عمان را گزینه مناسب تقریب و دارای قابلیت‌های لازم برای دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی در نظر می‌گیرد.

relationships of shiite groups in oman with the government and other muslims

shiites in oman are not a homogeneous group; they include baluch, khojas, bahraini, and omani arabs, each with distinct identities and perspectives. these differences have led to varying degrees of integration into their host communities. efforts to bridge gaps between omani shiites and other denominations must first address internal obstacles within the shiite community itself. additionally, legal and structural constraints imposed by the government to limit new activities pose another challenge. any efforts to organize omani shiites may also raise concerns with the omani government, which maintains strong relations with the islamic republic of iran. this article, using bibliographical research and interviews with a senior expert on omani issues, explores the shiite presence in omani society, their interactions with the ibadis (the majority in oman who hold governmental power and share several commonalities with shiites), and proposes that omani ibadis could serve as a viable bridge for cultural diplomacy between the islamic republic of iran and oman.