سیاستگذاری رسانه و کنش هنجاری ایران، عربستان و ترکیه در فضای موازنه نرم

برخی از کشورهای منطقه‌ای در انگاره‌ کنش راهبردی به‌عنوان بازیگر رقیب محسوب می‌شوند. کشورهای منطقه‌ای عموماً می‌بایست راهبرد موازنه قدرت و یا موازنه‌ تهدید را در دستور کار سیاست خارجی و منطقه‌ای خود قرار دهند. کشورهای ایران، عربستان و ترکیه از سازوکارهای موازنه‌ نرم در ارتباط با یکدیگر بهره می‌گیرند. الگوی کنش هر یک از آنان در ارتباط با یکدیگر مبتنی بر نشانه‌هایی از کنش هنجاری، سوژه‌یابی و کنترل افکار عمومی برای اثربخشی منطقه‌ای بوده است. در این مقاله، سوژه اصلی کنش راهبردی در ارتباط با ایران را کشورهای عربستان و ترکیه تشکیل می‌دهند که دارای قابلیت موثر برای اثربخشی در محیط پیرامونی خواهند بود. سوژه‌ها یکی از نشانه‌های شناخت قدرت و تهدید بازیگران در محیط پیرامونی محسوب می‌شوند. هر بازیگری از جمله ایران عموماً با قالب‌های رسانه‌ای، ارتباطی و هنجاری متمایزشده‌ای نسبت به دیگری شناخته می‌شود. به هر میزان، کشورها شناخت دقیق‌تری نسبت به الگوی رفتاری و کنش تاکتیکی سوژه‌های ارتباطی و راهبردی داشته باشند، طبعاً از قدرت بیشتری برای کنترل تهدیدات برخوردار می‌شوند. پرسش اصلی مقاله رابطه درهم‌تنیده بین سوژه‌یابی امنیتی و الگوی کنش رفتاری بازیگران در حوزه «کنش شناختی و رسانه‌ای» دارد. بنابراین این پرسش مطرح می‌شود که «سیاستگذاری رسانه‌ای و هنجاری ایران، عربستان و ترکیه در کنش متقابل نسبت به یکدیگر دارای چه ویژگی‌هایی است؟». فرضیه مقاله به این موضوع اشاره دارد که «سیاستگذاری رسانه‌ای و هنجاری ایران، عربستان و ترکیه مبتنی بر سازوکارهای رقابتی بوده و شکل خاصی از موازنه نرم را منعکس می‌سازد». در روند تنظیم مقاله از رهیافت «موازنه نرم» بهره گرفته می‌شود.

media policymaking and normative action of iran, saudi arabia,and turkey in the soft balance space

in this article, the main subjects of strategic action in relation to iran are saudi arabia and turkey, which will have an effective ability to be effective in the surrounding environmet. subjects are considered one of the signs of recognizing the power and threat of actors in the surrounding environment. each actor, including iran, is generally known for its distinct media, communication, and normative formats. the more countries understand the behavioral patterns and tactical actions of communication and strategic actors, the more power they will have to control threats. the main question of the article is the intertwined relationship between security subjectivization and the behavioral action pattern of actors in the field of &cognitive and media action.& therefore, it raised the question, &what are the characteristics of the media and normative policymaking of iran, saudi arabia, and turkey in their interaction with each other?& the hypothesis of the article refers to the fact that &media and normative policymaking in iran, saudi arabia, and turkey is based on competitive mechanisms and reflects a specific form of soft balance.& the &nassel soft balance& approach is used in the process of preparing the article.