مدلیابی رابطه علّی بین فضیلت سازمانی و اخلاق حرفه‌ای کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان کرمانشاه با نقش میانجی‌گری مدیریت راهبردی منابع انسانی

مقاله‌ حاضر با هدف بررسی نقش میانجی‌گر مدیریت راهبردی منابع انسانی در رابطه‌ی فضیلت سازمانی و اخلاق حرفه‌ای کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان کرمانشاه انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی با جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره ورزش و جوانان استان کرمانشاه به تعداد 238 نفربود. برای حجم نمونه لازم، با استفاده از جدول کرجسی و مورگان (1970)، تعداد 144 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده به تفکیک جنسیت انتخاب گردید. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد اخلاق حرفه‌ای کادوزیر (2002)، پرسشنامه فضیلت سازمانی کامرون و همکاران (2004) و پرسشنامه مدیریت راهبردی منابع انسانی چانگ و هانگ (2005) بود. یافته‌ها نشان دادند که در نمونه پژوهش، مدل مفروض واسطه‌مندی نسبی مدیریت راهبردی منابع انسانی در رابطه فضیلت سازمانی و اخلاق حرفه‌ای کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان کرمانشاه با داده‌ها برازش مطلوبی دارد. به طوری که، تمامی ضرایب همبستگی و ضرایب مسیر مدل از لحاظ آماری معنادار بودند و میانجی مدیریت راهبردی منابع انسانی در این مدل با میزان اثر 0.144، تاثیر مثبت و غیر مستقیم معناداری دارد. در راستای یافته‌ها، پیشنهاد می‌شود که وجود الگوی ارائه شده در سازمان‌های ورزشی مشروط بر آن که برگرفته از فرهنگ ورزش و جامعه دینی و اعتقادی کشور باشد و همچنین قابلیت پیاده‌سازی و عملیاتی شدن نیز داشته باشد، می‌تواند در اشاعه ارزش‌ها و رفتارهای اخلاقی اثرگذار بوده و یا لااقل از بروز پیامدهای ناشی از عدم رعایت اصول اخلاقی جلوگیری نماید.

modeling the causal relationship between organizational virtue and professional ethics of employees of the general directorate of sports and youth of kermanshah province with the mediating role of strategic human resources management

this article was conducted with the aim of investigating the mediating role of strategic human resources management in the relationship between organizational virtue and professional ethics of employees of the general department of sports and youth in kermanshah province. the research method is a description of the type of correlation with the statistical population including all the employees of the sports and youth department of kermanshah province in the number of 238 people. for the required sample size, using the table of karjesi and morgan (1970), the number of 144 people is by stratified random sampling method. it was selected according to gender. the data collection tools were the standard professional ethics questionnaires of cadozier (2002), the organizational virtue questionnaire of cameron et al. (2004) and the strategic human resource management questionnaire of chang and hong (2005). the findings showed that in the research sample, the assumed model of relative mediation of strategic human resources management in the relationship between organizational virtue and professional ethics of the employees of the general directorate of sports and youth of kermanshah province has a good fit with the data. in addition, the results showed that in the hypothesized model, all correlation coefficients and path coefficients of the model were statistically significant, and the mediator of strategic management of human resources of strategic human resources management in this model has a significant positive and indirect effect with an effect size of 0.144. in line with the findings, it is suggested that the existence of a model presented in sports organizations, provided that it is taken from the sports culture and the religious and religious society of the country, and also has the ability to be implemented and operationalized, can be effective in spreading ethical values and behaviors. or at least from the consequences of not following the principles prevent morally.