تحلیل نوین از عناصر جرم مزاحمت جنسی با رهیافتی به مادۀ ٦١٩ تعزیرات مصوب 1375 و قانون برابری 2010 انگلستان

مزاحمت جنسی از جمله رفتارهایی‌ست که قانون‌گذار ایران آن را به‌طور خاص جرم‌انگاری نکرده است و تنها تحت عنوان عام مزاحمت در ماده 619 تعزیرات مصوب 1375 به آن پرداخته شده است. این نوشتار با رویکردی تحلیلی و تطبیقی به ارزیابی ماده 619 تعزیرات در ارتباط با جرم مزاحمت جنسی می‌پردازد. با بررسی این ماده قانونی و با توجه به قانون برابری 2010 انگلستان، نواقص و کاستی‌های قانون ایران در جرم‌انگاری مزاحمت جنسی آشکار می‌گردد. از جمله این کاستی‌ها می‌توان به عام بودن ماده 619، جرم‌انگاری نشدن برخی از رفتارهای آزاردهنده جنسی و محدودیت در شناسایی بزه دیده و مکان ارتکاب جرم اشاره کرد. در این پژوهش، با تحلیل عناصر سه‌گانه جرم مزاحمت جنسی، خلاهای قانونی در این زمینه مشخص می‌شوند، پیشنهادهایی برای بهبود قانون‌گذاری ارائه می‌گردد؛ برای نمونه پیشنهاد می‌شود قانون‌گذار ایران برای مقابله کیفری موثر و حمایت از شخصیت معنوی بزه دیدگان، جرم مزاحمت جنسی را با عنوانی مستقل، تعریفی جامع و مجازات‌هایی متناسب به رسمیت بشناسد. همچنین، با الهام از قانون برابری 2010، دامنه جرم گسترش یابد، محدودیت مکان ارتکاب جرم حذف گردد و هر شخصی، بدون توجه به جنسیت، گرایش جنسی یا سن، به‌ عنوان بزه دیده یا مرتکب جرم شناسایی شود.

a new analysis of the elements of sexual harassment with an approach to article 619 of the iranian penal code and the uk equality act 2010

introduction(generated based n conclusion - assuming the introduction should cover this)sexual harassment constitutes a criminal behavior endangering individuals’ moral personality, prevalent across societies yet often lacking thorough criminological study (hudson, 2017). while precise statistics are scarce, scattered reports indicate its widespread nature, necessitating careful examination of harassing behaviors within legislative and judicial frameworks (sweeting et al., 2022). the uk’s equality act 2010 provides a comprehensive framework against discrimination and harassment, consolidating previous laws and aligning with eu directives, specifically addressing sexual harassment in sections 26 and 40, alongside related discrimination clauses (arts. 13 14). conversely, the iranian penal system lacks a specific crime of &sexual harassment,& subsuming related conduct under the broad term &molestation& (muzāhimat) in article 619 of the ta’zirat act 1996. this broad approach arguably overlooks certain harassing behaviors. this paper evaluates the iranian legislator’s approach to sexual harassment, analyzing the three elements of the crime comparatively with the uk’s equality act 2010, building upon, yet distinct from, prior non-criminal or less comprehensive analyses (e.g., paknahad, 2013), aiming to provide a detailed criminal law perspective and propose legislative reform.2- methodsthis research employs a descriptive-analytical method based on library and documentary studies.