واکاوی ترجمه انگلیسی کنایات نهج‌البلاغه (تحلیل موردی‌ ‌‌موضوعی نفرین و نکوهش)

کنایه یکی از صنایع ادبی مهم و موثر در زیبایی آفرینی و بلاغت کلام محسوب می گردد. وجود کنایات متعدد در نهج‌البلاغه افزون بر منظر زیباشناسانه آن، به جهت فهم درست مقصود سخن پیشوای معصوم مسلمانان، اهمیت دارد و این اهمیت، آنگاه که کنایات پا به عرصه ترجمه می نهند، دوچندان می شود. هدف تحقیق حاضر، واکاوی ترجمه کنایات نفرین و نکوهش در ترجمه های انگلیسی نهج‌البلاغه (سید علی رضا، عسکری‌جعفری، فروتن/مرعشی) با روش توصیفی و تحلیلی است. یافته های این پژوهش چنین است: هیچ‌یک از کنایات به روش ترجمه کنایی، معادل یابی نشده اند؛ فروتن/مرعشی و عسکری‌جعفری بیشتر از ترجمه معنایی و سید‌علی‌رضا بیشتر از ترجمه تحت‌اللفظی بهره گرفته اند؛ ترجمه تلفیقی نیز کمتر از دو روش قبل ولی کم و بیش مورد توجه هر سه مترجم قرار گرفته است؛ برخی کنایات در ترجمه عسکری‌جعفری اصلاً ترجمه نشده اند. نتیجه تحقیق نشان می دهد معادل یابی کنایات نهج‌البلاغه برای زبان مقصد هم دشوار است و هم به شیوه واحد ممکن نیست. بهترین شیوه عملی ترجمه، معنایی یا تلفیقی است ولی در موارد دشوار، به جای خودداری از ترجمه، روش تحت‌اللفظی را باید به کار بست.