>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی اثر بازدارندگی اسانس گیاهان دارویی بر رشد میسلیومی جدایه‌های قارچی fusarium oxysporum و fusarium culmorum  
   
نویسنده جاهدی اکبر ,صفایی ناصر ,محمدی گل تپه ابراهیم ,غلام نژاد جلال
منبع ميكروبيولوژي كاربردي در صنايع غذايي - 1402 - دوره : 9 - شماره : 1 - صفحه:15 -26
چکیده    در این مطالعه اثر ضدقارچی اسانس چهار گونه گیاه، شامل آویشن باغی، اکالیپتوس، اسطوخودوس و زیره سبز روی رشد میسلیومی جدایه‌های قارچ بیماری‌زای گیاهی fusarium oxysporum و fusarium culmorum بررسی شد. اثر اسانس‌ها به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار غلظت و پنج تکرار دردمای c° 25 روی محیط کشت pda بررسی شد. نتایج نشان داد که استفاده از اسانس این گیاهان تاثیر بالایی بر مهار رشد میسلیومی جدایه‌های بیمارگر ذکرشده داشت، غلظت لازم برای بیشترین بازدارندگی رشد میسلیومی جدایه f. oxysporum در ppm 250 به ترتیب برای اسانس‌های زیره سبز، اکالیپتوس، آویشن باغی و اسطوخودوس برابر با 100، 96، 93 و 89 % و برای جدایه f. culmorum به ترتیب 99، 96، 92 و 77 % بود. کمترین بازدارندگی رشد میسلیومی f. oxysporum در غلضت ppm 50 به‌ترتیب برای اسانس‌های زیره سبز، اکالیپتوس، آویشن باغی و اسطوخودوس برابر با 48/8، 29/4، 44 و 38 % و برای قارچ f. culmorum، برابر با 38/8، 29/4، 44 و 18 % بود. بیشترین و کمترین بازدارندگی رشد میسلیومی به‌ترتیب مربوط به اسانس زیره سبز با غلظت ppm 250 و اسانس اسطوخودوس و اکالیپتوس با غلظت ppm 50 به‌ترتیب به میزان mm 90 ، 23/52 و 14/4 مشاهده شد. در مورد هر چهار گیاه مورد مطالعه با افزایش غلظت اسانس رشد قارچ‌های ذکر شده کاهش یافت. با توجه به اثر قارچ‌کشی و بازدارندگی اسانس گیاهان بررسی شده و کم‌خطر بودن آنها برای انسان و محیط‌زیست، به نظر می‌رسد اسانس‌های گیاهی می‌توانند برای کنترل قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی و یا حداقل جایگزینی برای ساخت قارچکش‌های جدید استفاده شوند.
کلیدواژه اسانس گیاهی، fusarium spp، بازدارندگی رشد میسلیومی
آدرس دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده کشاورزی, گروه بیماری‌شناسی گیاهی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده کشاورزی, گروه بیماری‌شناسی گیاهی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده کشاورزی, گروه بیماری‌شناسی گیاهی, ایران, دانشگاه اردکان, دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی, گروه علوم باغبانی, ایران
پست الکترونیکی jalal.gholamnejad@gmail.com
 
   effect of biocontrol activity of essential oil, thymus vulgaris, eucalyptus camaldulensis, lavandula angustifolia and cuminum cyminum on growth of fusarium oxysporu and fusarium culmorum  
   
Authors jahedi akbar ,safai nasser ,mohammadi goltepeh ebrahim ,gholamnezhad jalal
Abstract    in this study, the antifungal effects of four species of plant essential oils, including thymus vulgaris, eucalyptus camaldulensis, lavandula angustifolia and cuminum cyminum, were studied on mycelial growth inhibition of f. oxysporum and f. culmorum isolates. the effect of essential oils was carried out in a factorial experiment in a completely randomized design with four concentrations for each essence and three replicates in 25 °c on pda medium. the results showed that the essential oils of these plants has a significant effect on inhibition of the mentioned pathogenic isolates fungal mycelial growth. the required concentrations for the maximum mycelial growth inhibition of f. oxysporum isolate in 250 ppm for essential oils cumin, eucalyptus, thyme and lavender were 100, 96, 93 and 89 percent, and for f. culmorum isolates were 99, 96, 92 and 77, respectively. the minimum inhibitory concentrations of the cumin, eucalyptus, thyme and lavender on f. oxysporum in 50 ppm were 48.8, 29.4, 44 and 38 respectively and for f. culmorum these concentrations were 38.8, 29.4, 44 and 18 percent respectively. the highest and lowest mycelial inhibitory growth was showed by cumin essence in 250 ppm and lavender and eucalyptus essences in 50 ppm, respectively. in all four essential oils, the growth of the fungi decreased by increasing the essential oil concentration. regarding the antifungal and inhibitory effects of the essential oils of the plants and their low risk for humans and the environment, it seems that plant essence can be used to control plant pathogenic fungi or at least as substitution for the production of new fungicides.
Keywords essential oil ,fusarium spp ,mycelial growth inhibition
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved