>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی تاثیر غلطت های مختلف عصارۀ آبی و الکلی تعدادی از گیاهان دارویی بر رشد بیماری کپک آبی سیب  
   
نویسنده زنگویی اسماعیل ,بازگیر عیدی ,غلام نژاد جلال ,درویش نیا مصطفی
منبع ميكروبيولوژي كاربردي در صنايع غذايي - 1398 - دوره : 5 - شماره : 2 - صفحه:12 -26
چکیده    بیماری های پس از برداشت یکی از شایع ترین دلایل خسارت به میوه ها و سبزیجات هستند، و سریع ترین راه کنترل آن استفاده از قارچ کش های شیمیایی است. در این مطالعه تاثیر عصاره های گیاهی شامل چریش، آویشن دنایی، آویشن شیرازی و رازیانه بر بیماری کپک آبی سیب با عامل پنیسلیوم اکسپنسوم ، به عنوان جایگزین سموم شیمیایی، بررسی شد. ابتدا تاثیر عصاره های گیاهی مذکور در آزمایشگاه بر رشد قارچ عامل بیماری کپک آبی، به وسیلۀ دو آزمون دیسک کاغذی و اختلاط با محیط کشت، بررسی شد. سپس بر اساس نتایج آزمون های آزمایشگاهی دو گیاه آویشن دنایی و رازیانه انتخاب و تاثیر آن ها بر میزان علایم بیماری در شرایط انبار چهار درجۀ سانتی گراد مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج آزمون استفاده از دیسک کاغذی نشان داد عصارهای آبی و الکلی آویشن دنایی با غلظت µg/ml500، به ترتیب با mm24.79 و mm26.65 میلی متر قطر هاله دارای بالاترین اثر بازدارندگی بودند. در آزمون اختلاط عصاره های گیاهی با محیط کشت نیز نتایج دقیقاً همانند آزمون دیسک بود و غلظت ppm 2000 از عصاره های آبی و الکلی از آویشن دنایی توانست به میزان 62.49 و 72.66 درصد نسبت به شاهد، میزان رشد قارچ را کاهش دهد. نتایج حاصل از آزمون انباری نشان داد مساحت لکۀ ایجاد شده در تیمار عصاره های آبی و الکلی آویشن دنایی با غلظت شش در 1000 به ترتیب به میزان 70.52 و 85.69 درصد در مقایسه با شاهد کاهش نشان داد، به عبارت دیگر این غلظت از عصاره های آبی و الکلی آویشن دنایی بیشترین کنترل کنندگی بر بیماری را در انبار از خود نشان دادند. بر اساس یافته های این تحقیق عصاره های گیاهان دارویی آویشن دنایی و شیرازی پتانسیل کنترل بیماری های گیاهی به خصوص بعد از برداشت را دارند، و می توان از آن ها به عنوان عوامل کنترل طبیعی به جای سموم شیمیایی استفاده نمود.
کلیدواژه آویشن، چریش، رازیانه، کپک آبی سیب
آدرس دانشگاه لرستان, دانشکده کشاورزی, گروه گیاه پزشکی, ایران, دانشگاه لرستان, دانشکده کشاورزی, گروه گیاه پزشکی, ایران, دانشگاه اردکان, دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی, گروه باغبانی, ایران, دانشگاه لرستان, دانشکده کشاورزی, گروه گیاه پزشکی, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved